( 176  ) 
plantenkunde”  (1866 — 1870),  dat  vele  jaren  lang  AeHeerboek 
voor  deze  wetenschap  in  Nederland  is  geweest  tot  het  ver- 
vangen werd  door  het  boek  waarvan  de  Vries  de  anatomie 
en  physiologie,  Oudemans  zelve  de  morphologie  en  de  syste- 
matiek bewerkte.  Bovendien  verschenen  onder  zijne  leiding 
de  drie  jaargangen  van  Neerland’s  plantentuin  (1865—1867). 
Op  onderscheiden  gebied  bewegen  zich  deze  geschiiften. 
Zoo  vindt  men  er  naast  dezulken,  die  de  systematiek  betreffen, 
eene  studie  „over  de  prikkelbaarheid  der  bladen  van  „Dionaea 
muscipula”  (1859)  en  meerdere,  die  zich  met  den  anatomischen 
bouw  der  planten  bezighouden,  onder  welke  vooral  zijn  onder- 
zoek betrekkelijk  het  velamen  der  luchtwortels  der  orchideën 
(1860)  bekendheid  verworven  heeft. 
Veelal  sloten  deze  botanisch-anatomische  onderzoekingen 
zich  aan  bij  zijn  onderwijs  in  de  pharmakognosie.  Op  phar- 
makologisch  gebied  heeft  Oudemans  zich  dan  ook  een  grooten 
naam  verworven,  vooral  daar  hij  een  der  eersten  was  die  tei 
herkenning  der  ,, simplicia”  van  hun  anatomischen  bouw  gebiuik 
maakten. 
En  hierbij  valt  tevens  te  vermelden  het  zeer  ruime  aandeel 
door  hem  genomen  in  de  bewerking  (1865 — 1861)  der  tweede 
uitgave  der  Nederlandsche  Pharmacopoea,  als  secretaris,  en  der 
derde  uitgave  (1884—1888),  als  voorzitter,  der  daartoe  be- 
noemde commissie. 
Niet  minder  verdienstelijk  heeft  Oudemans  zich  gemaakt 
voor  de  kennis  der  Flora  van  Nederland.  Talrijke  nieuwe 
vondsten  zijn  onder  zijn  naam  te  vinden  of  werden  uitgegeven 
in  het  door  hem  bewerkte  Herbarium  van  Nederlandsche 
planten.  In  zijn  reeds  vermeld  standaardwerk  heeft  hij  alles 
bijeengebracht  wat  op  dat  oogenblik  omtrent  de  vaderlandsche 
flora  bekend  was. 
Vooral  de  studie  der  zwammen  was  het  tot  welke  hij  zich 
reeds  spoedig  met  voorliefde  wendde.  Aan  hem  is  het  te 
danken  dat  de  Nederlandsche  schimmelflora  thans  vrij  goed 
bekend  is,  vooral  niet  minder  dan  die  der  omringende  landen. 
