( 180  ) 
EERSTE  AFDEELING.  BEDEKKINGEN. 
In  de  nummers  3846  en  3857  der  Astronomische  JSfachrichten 
komen  twee  berichten  voor,  het  eerste  van  den  Heer  Pn.  Fauth  te 
Landstuhl,  van  8 December  1902,  met  postscriptums  van  29  Decem- 
ber 1902  en  14  Januari  1903,  het  andere  van  den  Heer  A.  A. 
Nijland  te  Utrecht,  van  27  Februari  1903,  betreffende  door  hen 
waargenomene  bedekkingen  van  den  eenen  Jupiters wachter  door  den 
anderen.  (1)  en  (2). 
Faüth  herinnert  bovendien  nog,  dat  Houzeau  in  zijn  Vademecum, 
blz,  666,  een  paar  dergelijke  waarnemingen  vermeldt,  (3)  en  dat 
Stanley  Williams  den  27®^^"  Maart  1885  te  12«  20™  den  3®"  wachter 
den  1®“  zag  voorbijgaan,  doch  zóó,  dat  beide  Avachters  te  zamen  één 
peervormig  uiterlijk  hadden.  (4) 
De  wachters  van  Jupiter  beschrijven  loopbanen,  die  slechts  zeer 
geringe  hellingen  maken  met  het  vlak  \'an  Jupiter’s  equator,  Laplace 
nam  voor  eiken  wachter  een  vast  vlak  aan,  waarmede  het  vlak  der 
loopbaan  van  dien  wachter  een  standvastigen  standhoek  maakt, 
terwijl  de  snijlijn  dezer  beide  vlakken,  de  knoopenlijn,  eene  lang- 
zame teruggaande  beAveging  heeft.  De  vaste  vlakken  maken  hoeken 
van  slechts  enkele  minuten  met  het  Adak  van  Jupiter’s  equator,  en 
snijden  het  vlak  der  Jupitersbaan  langs  dezelfde  knoopenlijn  als  het 
equatorvlak;  terwijl  de  helling  van  dit  vlak  op  het  vlak  van  Jupiter’s 
loopbaan  wordt  opgegeven  3°  4'  te  bedragen,  en  de  lengte  van  den 
klimmenden  knoop,  dus  ook  die  der  vaste  vlakken,  thans  ongeveer 
3151°  is. 
Om  het  tijdvak  te  vinden,  wanneer  ongeveer,  gezien  van  de  Aarde, 
bedekkingen  Van  den  eenen  Avachter  door  den  anderen,  mogelijk  zijn, 
is  de  kennis  noodig  van  de  lengte  van  den  klimmenden  knoop  en 
van  de  helling  A^an  het  gemiddelde  vaste  vlak  ten  opzichte  van 
het  vlak  der  aardbaan.  Graat  dat  gemiddelde  A^aste  vlak,  verlengd, 
door  de  aarde,  dan  kunnen  er  bedekkingen  van  den  eenen  wachter 
door  den  anderen  waargenomen  worden,  en  daar  de  omloopstijd 
van  Jupiter  om  de  zon  bijna  12  jaar  bedraagt,  zoo  zullen  die 
tijden  ongeveer  zes  jaar  uit  elkander  liggen ; zóó  namelijk,  dat  Jupiter 
den  eenen  keer  door  den  klimmenden,  den  anderen  keer  door  den 
dalenden  knoop  van  een  vlak  gaat,  dat,  evenwijdig  aan  het  gemid- 
delde vaste  vlak,  door  het  middelpunt  der  zon  loopt. 
Daar  er  nu  in  1902  bedekkingen  van  den  eenen  wachter  door  den 
anderen  zijn  waargenomen,  is  het  te  verwachten,  dat  die  verschijnselen 
in  1908  weêr  zullen  kunnen  gezien  Avorden,  (5). 
Het  kwam  mij  wenschelijk  voor,  van  die  conjuncties  van  twee 
