( 182  ) 
Het  is  jammer  dat  dit  tijdstip  zeer  ongunstig  valt,  ’want  dien  dag 
gaat  Jupiter  te  Greenwicti  te  2*^10'^  M.  T.  door  den  meridiaan,  bij 
eene  noorderdeclinatie  van  16°48',5,  terwijl  de  zon  22°30'  noorder- 
declinatie  heeft.  Voor  Utrecht  vind  ik  bijv.,  voor  8 Juli,  de  straal- 
breking in  aanmerking  nemende : 
Ondergang  van  den  bovenrand  der  zon  te  8"20™  Midd.  tijd, 
„ „ Jupiter  „ 9 44  ,5 
De  kans,  om  eene  der  berekende  bedekkingen  waar  te  nemen, 
is  voor  Utrecht  dus  gering.  Voor  zuidelijkere  sterrewachten  is  zij 
grooter,  bijv.  voor  de  Kaap  heeft  men : 
Ondergang  der  zon  te  5"  5"^  Midd.  tijd 
„ van  Jupiter  „ 7 25  „ „ 
Te  Utrecht  gaat  Jupiter  den  8®^®"  Juli  1908  dus  1’^24'",5  na  de 
zon  onder,  aan  de  Kaap  2’^'20™. 
Wij  hebben  nu  alle  conjuncties  berekend,  die  in  het  tijdvak  van 
31  Mei  tot  20  Juli  1908  tusschen  de  wachters  van  Jupiter  zullen 
plaats  vinden,  en  zullen  in  het  kort  .den  weg  beschrijven,  dien  wij 
gevolgd  hebben  om  ze  op  te  sporen. 
In  den  Nautical  Almanac  vindt  men  opgegeven  de  geocentrische 
bovenste  conjuncties-,  in  dien  van  1908  op  blz.  504  en  505. 
Wij  begonnen  met  voor  elk  tijdvak  van  twee  geocentrische  syno- 
dische omloopstijden  van  I,  (nagenoeg  85  uren),  eene  teekening  op 
maat  te  teekenen  van  de  vier  als  cirkelvormig  aangenornene  loop- 
banen der  wachters,  en  op  deze  banen  (met  behulp  van  verdeelde 
kartonnen  bogen)  van  twee  tot  twee  uren,  de  plaatsen  der  wachters 
aan  te  geven,  en  het  aantal  sedert  het  beginpunt  verloopene  uren 
er  bij  te  zetten.  Middelpunts vereffening  enz.  werden  verwaarloosd. 
De  schaal  dezer  teekening  was  4"  = 1 mm.  De  stralen  der  loop- 
banen waren  dus : voor  1 27,9  mm. ; voor  II  44,45  mm. ; voor  III 
70,9  mm.  en  voor  IV  124,7  mm. 
De  richting  van  het  nulpunt  van  I naar  het  middelpunt  van  al 
de  cirkels,  gaf  de  richting  naar  de  aarde  aan,  en  het  was  nu  ge- 
makkelijk, voor  elke  der  zes  mogelijke  combinaties,  twee  aan  twee, 
der  wachters,  de  gelijke  uurcijfers  op  te  zoeken,  wier  verbindings- 
lijn aan  die  richting  evenwijdig  loopt;  deze  verbindingslijnen  zullen 
dan  nagenoeg  de  tijden  aangeven,  waarop  de  eene  wachter  voor  de 
aarde  in  conjunctie  met  den  anderen  is.  Het  gebrek  aan  evenwij- 
digheid, in  de  natuur,  der  verbindingslijnen  van  de  aarde  met  de 
jupiter  wachters,  in  verschillende  punten  hunner  loopbanen,  kan  hierbij 
gerust  verwaarloosd  worden.  De  bij  deze  medededeeling  gevoegde 
