( 587  ) 
beide  vloeistoffen  de  beide  komponenten  in  dezelfde  verhouding  be- 
vatten als  zij  in  het  dnbbelzout  voorkomen ; het  is  dan  als  het  ware, 
alsof  het  dnbbelzout  in  de  beide  vloeistoffen  onontleed  oplost.  Als  dit 
het  geval  is,  dan  zullen  de  vloeistoffen  c,  en  met  elkaar  in  even- 
wicht zijn. 
De  tweede  mogelijkheid  is  dat  eene  der  vloeistoffen  in  betrekking 
tot  het  dubbelzout  eene  overmaat  van  Li^SO^  en  de  andere  dus  eene 
overmaat  van  (NHJ^SO^  bevat ; in  dit  geval  kunnen  Cj  en  c/  niet 
met  elkaar  in  evenwicht  zijn.  De  proef  leert  nu  dat  dit  laatste  het  ge- 
val is.  Verzadigde  ik  bij  50°  een  water- alcohol  mengsel  metLiNH^SO^  dan 
bevatte  de  alkoholische  laag  een  kleine  overmaat  aan  Li^SO^  en  de 
waterige  laag  een  kleine  overmaat  aan  (NHJjSO^.  Hieruit  volgt  dus 
dat  de  konjugatielijn  niet  met  het  vlak  DA  W samenvalt,  maar  dit 
snijdt ; het  rechter  deel  der  lijn  zal  vóór,  het  linker  deel  achter  dit 
vlak  moeten  liggen.  De  alkoholische  oplossing  van  het  dubbelzout 
zal  dus  niet  in  evenwicht  kunnen  zijn  met  de  waterige  oplossing 
van  dit  dubbelzout,  maar  wel  met  eene  oplossing,  die  een  overmaat 
van  bevat. 
Sterrekunde.  — De  Heer  H.  G.  v^n  de  Sande  Bakhuyzen  biedt 
eene  voorloopige  mededeeling  aan  over;  „De  astronomische 
straalbreking  volgens  eene  teinperatuui'svercleeling  in  den  daing- 
kring  idt  hallontochten  afgeleid.” 
j . De  verschillende  theorieën  omtrent  de  breking  van  het  licht 
der  hemellichamen  in  onzen  dampkring  berusten  op  de  onderstelling 
dat  de  luchtlagen  van  gelijke  dichtheid  begrensd  zijn  door  concen- 
trische boloppervlakken,  en  dat  hunne  temperatuur  of  wel  hunne 
dichtheid  en  daarmede  hun  brekingsvermogen  op  eene  bepaald  aan- 
gegeven wijze  met  de  hoogte  veranderen. 
De  verschillende  betrekkingen  tusschen  de  luchttemperatuur  en 
de  hoogte,  welke  aan  de  verschillende  theorieën  ten  grondslag  liggen, 
zijn  zoo  gekozen,  dat  zij  1”.  niet  te  veel  afwijken  van  hetgeen  men 
tijdens  het  opstellen  van  de  theorie  voor-  de  verdeeling  van  de  tem- 
peratuur in  onze  atmospheer  meende  te  mogen  aannemen,  2®.  dat 
de  daaruit  afgeleide  formule  voor  de  refractie  in  eene  oneindig  dunne 
laag,  op  eene  willekeurige  hoogte,  geschikt  integreerbaar  was. 
In  de  jaren,  waarin  de  verschillende  theorieën  zijn  uitgewerkt,  was 
de  verandering  van  de  temperatuur  met  de  hoogte  uit  de  resultaten 
van  enkele  ballontochten  en  uit  de  waarnemingen  op  eenige  berg- 
stations  nog  slechts  gebrekkig  bekend.  In  het  laatste  tiental  jaren  zijn 
