( 600  ) 
Hoewel  er  vele  gevallen  zijn,  dat  een  dergelijke  overgang  evenals 
bij  phospliorus  bij  lage  temperatuur,  uiterst  langszaain  geschiedt,  is 
de  snelheid  in  dit  geval  toch  treffend  klein.  Zelfs  bij  200°,  waarbij 
de  metastabiele  stof  reeds  een  aanzienlijke  dainpspanning  bezit,  is 
zij  nog  onmeetbaar,  ook  al  is  er  roode  phosphorus  aanwezig. 
Deze  buitengewone  traagheid,  ondands  de  aanzienlijke  warmte  hoe- 
veelheden, die  er  bij  den  overgang  vrij  komen  en  de  totale  veran- 
dering van  eigenschappen,  die  daarmede  samenhangt,  hebben  dus  wel 
reeds  lang  de  overtuiging  gevestigd  dat  de  beide  phosphormodificatie 
elkanders  poljmeeren  zijn,  en  dat  de  roode  dan  een  veel  complexer 
molekunl  heeft  dan  ,de  gele,  maar  de  eigenlijke  oorzaak  van  die 
traagheid,  is  daarmede  niet  opgeheiderd.> 
Op  de  vraag  hoe  deze  condensatie  plaats  grijpt  heeft  Schenck  (l.c.) 
langs  experimenteelen  weg  het  eerst  een  antwoord  trachten  te  geven. 
Door  koken  van  gele  phosphor  met  een  overmaat  PBrg,  gelukte  het 
hem  bij  172°  haar  met  meetbare  snelheid  in  roode  te  veranderen  en 
uit  zijn  eerste  onderzoekingen  leidde  hij  af,  dat  de  orde  dezer  reactie 
een  bi-molekiilaire  was.- 
2P.-^Ps. 
Dit  zon  de  eerste  phase  voorstellen,  want  er  werd  door  Schenk 
op  gewezen,  dat  de  roode  P zeker  een  hooger  moleknlair-gewicht 
had  dan  Pg,  welke  verdere  condensatie  dan  met  zeer  groote  snelheid 
zoude  verloopen,  m.a.w.  hij  kwam  tot  het  vrij  onwaarschijnlijk 
resultaat,  dat  de  condensatie  van  Pg  tot  P„  aanzienlijk  veel  sneller 
zou  plaats  vinden,  dan  der  eenvoudige  P^  molekulen  tot  Pg. 
Bij  een  herhaling  dezer  meetingen  in  gemeenschap  met  een  zijner 
leerlingen  (E.  Buck),  komen  zij  dan  ook  tot  de  overtuiging,  dat  de 
reactie  mono-molekulair  is  (B.  Ch.  G.  1903  p.  5208).  Hij  zegt  daar- 
omtrent ,,Daraus  geht  mit  Sicherheit  hervor,  dass  die  Reaction  der 
omwandlung  des  weissen  Ptiosphors  in  rothen  monomoleknlar 
verlauft.” 
Hij  laat  daar  echter  op  volgen  ,,Daraus  könnte  man  den  Schluss 
ziehen,  dass  die  Molekular-gewichte  des  weissen  nnd  rothen  Phos- 
phors  identisch  sind.” 
Het  komt  mij  voor  dat  Schenk  hier  een  minder  gelukkig  besluit 
trekt.  Uit  het  constateeren  van  een  mono-molekulaire  reactie  behoe- 
ven wij  niet  af  te  leiden,  dat  het  proces  zich  zoodanig  afspeelt. 
1)  Roozeboom  (l.c.)  vergelijkt  dit  met  de  krystallisatie-vertraging  van  sterk  onder- 
koelde smelten,  daar  200^  meer  dan  400°  ligt  beneden  het  smeltpunt  van  de 
roode  P;  het  komt  mij  echter  voor  dat  hieraan  bij  een  relatief  hooge  temperatuur 
en  vooral  in  de  zeer  bewegelijke  gele  P {Roozeboom  l.c.  pag.  89)  niet  gedacht  moet 
worden  en  dat  de  oorzaak  daarvan  elders  moet  gezocht  worden  (z.  o.) 
