( G()4  ) 
overigens  werkt  het  de  reactie  eerder  tegen,  omdat  de  kataljsator 
tot  op  zekere  hoogte  wordt  geparalj^seerd.  Een  der  krachtigste  kata- 
lysatoren, het  platina,  is  juist  gekenmerkt,  doordat  het  zich  niet  (of 
tenminste  zeer  moeilijk)  met  de  reageerende  molekulen  vereenigt, 
daarentegen  wel  een  soort  van  vaste  oplossingen  vormt.  Het  koolstof- 
tetrachloride,  dat  geen  verbinding  met  alnminiumchloride  vormt,  wordt 
zeker  niet  minder  gemakkelijk  door  benzol  in  tegenwoordigheid  van 
dezen  kataljsator  aangegrepen,  dan  het  benzovlchloride  dat  wel  een 
additie-produkt  vormt,  terwijl  toch  het  chlooratoom  in  het  znur- 
chloride  zeker  niet  minder  ,, bewegelijk”  is,  dan  dat  van  het  CCl^. 
Gdstavson  stelt  zich  voor,  dat  de  vorming  van  verbindingen,  zoo- 
als  (C.^H5)3  Al^Olg  noodzakelijk  is  voor  de  inwerking  van  C^HjCl 
op  benzol ; deze  werden  afgescheiden  uit  de  onderste  vloeistoflaag, 
die  zich  bij  de  inwerking  van  C^HjCl  op  benzol  en  alnminiumchloride 
vormt  ; wanneer  men  echter  het  vormen  dezer  tweede  laag  zooveel 
mogelijk  voorkomt,  wordt  het  rendement  aan  geaethyleerd  benzol 
beter,  noodzakelijh  acht  ik  haar  vorming  dus  zeker  niet ; dat  zij 
misschien  wel  gunstig  kan  werken,  komt  omdat  zoowel  de  kataly- 
sator als  de  beide  op  elkander  inwerkende  molekulen  er  in  oplos- 
baar zijn,  waardoor  zij  in  geconcentreerde  oplossing  op  elkander 
kunnen  in  werken. 
Zooals  boven  opgemerkt  ligt  in  het  aannemen  van  tusschen-reacties, 
voor  de  verklaring  van  katalytische  verschijnselen  iets  onbevredigends; 
ik  Avil  dit  nog  nader  trachten  te  preciseeren. 
Zooals  bekend  is,  kunnen  wij  de  reactie-snelheid  van  de  een 
of  andere  toestandsverandering  evenredig  stellen  aan  het  product 
driivende  kracht  l••J  i--  i.  a-  ^ a 
■= — ^ — ; Avaarbi]  de  drijvende  kracht  voor  die  toestands- 
verandering  een  bepaalde  grootte  bezit,  Avaaraan  een  katalysator 
niets  kan  veranderen ; de  Aveerstand  echter  is  afhankelijk  van 
grootendeels  nog  onbekende  invloeden.  Deze  moet  dus  door  den 
katalysator  verminderd  Avorden  en  de  vraag,  die  men  tracht  op  te 
lossen  luidt ; ,, Waarop  berust  deze  weerstandsA^ermindering  ?” 
Wanneer  Avij  aanneraen,  dat  daarbij  tusschenreacties  plaats  vinden, 
dan  verdeelen  Avij  het  proces  in  een  reeks  andere,  Avaarvan,  elk 
afzonderlijk  beschouwd,  door  een  geringere  drijvende  kracht  Avordt 
voortbeAvogen,  dan  de  geheele  verandering ; de  weerstand  van  elk 
dier  deelprocessen,  moet  dus  veel  geringer  zijn,  en  de  vraag  moet 
dus  bij  deze  veronderstelling  luiden  : Hoe  komt  het  dat  die  tusschen- 
reacties veel  sneller  verloopen,  dan  de  hoofdreactie,  Avat  feitelijk 
niets  anders  is  dan  een  omschrijving  van  de  eerste  vraag  : hoe  komt 
hel  dat  de  katalysator  den  oorspronkelijken  Aveerstand  vermindert  ? 
