( 621  ) 
maansdoorgang),  of  ook  in  ’t  algemeen  de  phase  van  den  getijstroom, 
scliijnt  bij  het  toenemen  der  diepte  in  een  bepaalden  zin  te  verande- 
ren. Het  laatste  zij  in  het  bijzonder  toegelicht  door  de  voorgaande  tabel. 
Men  ziet:  het  getij  toont  zich  in  het  algemeen  in  de  diepte  versneld, 
A-ergeleken  bij  de  hoogere  lagen ; doch  de  tabel  wijst  aan,  dat  het  \'er- 
schijnsel  afhankelijk  moet  zijn  van  veranderlijke  invloeden,  en  dat  het 
dus  b.v.  niet  enkel  door  den  \'orm  van  den  zeebodem,  met  of  zonder 
medewerking  van  de  aardrotatie,  kan  worden  veroorzaakt. 
De  resulteerende  stroom  is  geenszins  standvastig;  bij  de  nieuwe 
waarnemingen  is  hij  veel  sterker  geweest  dan  bij  de  oude;  hij  ver- 
toont trouwens  ook  bij  vergelijking  van  de  progressieve  diagrammen 
der  verschillende  waarnemingsdagen  aanmerkelijke  fluctuatiën.  Bij  de 
nieuwe  waarnemingen  was  deze  reststroom  gemiddeld  sterker  aan 
de  oppervlakte  dan  in  diepere  lagen;  dit  moet  grootendeels  worden 
toegeschreven  aan  doorstaande  winden,  die  althans  bij  de  waar- 
nemingen in  Augustus  1905  en  Mei  1906  een  ook  uit  de  afzonderlijke 
diagrammen  zeer  duidelijk  blijkenden  invloed  hebben  gehad. 
Uit  de  nieuwe  waarnemingen  volgt  voor  den  reststroom: 
Diepte. 
Riclitin/. 
Sterkte. 
5 M. 
N 3 4° 
Vi  zeem.  p.  uur. 
20 
317 
Vs 
35 
oude : 
309° 
Vo 
71)  M. 
N 319° 
Vi9  zeem.  p.  uur. 
20 
295° 
^ 2G 
30 
323° 
Vl8 
Men  vergelijke  hiermee  de  volgende  tabel  van  waarden,  voor  het 
jaargemiddelde  van  den  reststroom  aan  den  Noord-Hinder  (51°35'.5  N.B., 
2^37'  O.L.)  berekend  door  van  dek  Stok')  uit  stroomschattingen,  aan 
de  oppervlakte  gedurende  5 opvolgende  jaren  elk  uur  van  den  dag 
gedaan. 
Hier  blijkt  de  reststroom,  die  — het  zij  terloops  opgemerkt  — 
op  deze  plaats  eene  geheel  andere  richting  heeft  dan  in  H^,  ook 
in  opvolgende  jaren  volstrekt  niet  gemiddeld  eene  zelfde  sterkte  te 
b Gemiddelde  van  diepten  van  op  1,  4,  5,  6,  10  M. ; op  35  M.  zijn  door 
Van  Roosendaal  alleen  in  Februari  1905  metingen  gedaan. 
2)  J.  P.  VAN  DER  Stok,  Etudes  des  Phénomènes  de  Marée  sur  les  cotes  néer- 
landaises;  Kon.  Ned.  Met.  Inst.  No.  90,  11.  p.  67,  1905. 
