( 653  ) 
de  cvclnsvorminf^  hier  hetzelfde  effekl  heeft  als  in  ’t  andere  geval, 
zon  het  aethyleenoxainide  dns  niet  worden  aangegrepen. 
Voorloopige  proeven  met  het  onzuivere  lichaam  leerden  dat  er  een 
di-nitroderivaat  schijnt  gevormd  te  worden,  dat  door  salpeterzuur 
ontleed  wordt,  of  het  wordt  niet  aangegrepen.  Er  heeft  n.1.  eene 
uiterst  langzame  gasontwikkeling  en  CO2  plaats,  die  echter  ook 
van  de  onzuiverheid  afkomstig  kan  zijn. 
Van  de  elf  denkbare  isomeeren  zijn  er  slechts  twee  ureumderivaten 
n.  1.  het  hydro-uracil  dat,  zooals  reeds  A'ermeld  werd,  zich  volgens 
den  regel  gedraagt  en  eeii  mononitroderivaat  geeft.  Het  tweede  is  het 
CH2— CO— CH2 
I 1 . Rügheimer  vermoedde  in  1892  dat  hij  deze  stof 
NH— CO— NH 
acetonureïne 
gekregen  had  door  inwerking  van  chloormierenzure  ester  op  diamino- 
aceton,  maar  meer  dan  een  vermoeden  was  ’t  niet,  analyse  werd 
niet  gemaakt  en  eigenschappen  werden  niet  onderzocht  en  uit  onze 
onderzoekingen  volgt  de  hooge  onwaarschijnlijkheid  dat  hij  deze  stof 
onder  handen  had,  daar  hoe  wij  de  proeven  ook  varieerden,  door 
ons  niet  anders  dan  het  acetondiurethaan  verkregen  werd,  waaruit 
geinakkelijk  een  dinitr  o derivaat  ontstond.  Tal  van  andere  methoden 
om  het  acetonureïne  uit  diaminoaceton  te  verkrijgen  werden  door 
ons  beproefd  maar  steeds  zonder  goeden  uitslag.  Intusschen  zetten 
wij  onze  proefnemingen  voort,  daar  juist  aan  deze  stof,  als  tweede 
ure umderi vaat,  nu  het  eerste  zich  volgens  den  regel  gedraagt,  veel 
gewicht  door  ons  wordt  gehecht. 
CO— CH2— CO 
Een  vijfde  isomeer  zou  zijn  het  | | dat  wij  te  ^■ergeefs 
NH— CH2— NH 
methyleenmalonamide 
getracht  hebben  te  bereiden  uit  malonamide  en  formaldehyde.  Hier 
schijnt  voornamentlijk  de  groep  CH^  van  het  malonzuur  te  reageeren ; 
maar  ook  met  het  amide  van  dimethylmalonzuur  en  formaldehj^de  zijn 
wij  niet  tot  het  gewenschte  resultaat  gekomen.  Het  methyleenmalon- 
amide heeft  daarom  belang  omdat  ook  de  CH^  groep  van  ’t  malonzuur 
een  nitroderivaat  zou  kunnen  ge^'en  ; terwij-1  dit  van  de  beide  groepen 
NH  eveneens  verwacht  kan  worden. 
CH2— NH— CH2 
Een  zesde  isomeer  is  het  reeds  genoemde  ] | 
CO  — NH— CO 
iininodiazijnzuurimide 
waarvan  men,  zooals  reeds  gezegd  werd,  zou  verwachten  dat  het 
met  salpeterzuur  slechts  een  nitraat,  geen  nitroderivaat,  zou  opleveren. 
