( 664  ) 
schouwe! . Bij  het  if-vlak  voor  5'’  C.  leverden  beide  constructies,  zoo- 
wel wat  de  koorden  als  de  connode  zelf  betreft,  ^u-ijwel  overeen- 
stemmende uitkomsten  op,  zooals  blijkt  uit  pl.  II  fig.  4,  waar  met 
de  door  rollen  van  een  glasplaat  op  het  model,  met 
de  door  de  zooeven  genoemde  constructie  gevonden  con- 
node en  connodale  raakkoorden  aangegeven  zijn.  Dat  de  vereen- 
voudigde constructie,  die  in  het  bijzonder  is  ontworpen  voor  even- 
wichten  ver  beneden  de  kritische  temperatuur  (zie  Suppl.  n"  8,  § 7) 
nog  tot  het  doel  voert,  is  waarschijnlijk  daaraan  toe  te  schrijven,  dat 
wij  hier  met  een  mengsel  van  het  Ilde  type  te  doen  hebben. 
Bij  het  iJ-’-vlak  voor  20^  maakte  de  geringe  diepte  der  plooi  het 
noodig  de  lengtesctiaal  voor  de  w-coördinaat  van  het  model  belangrijk 
te  verkleinen.  Door  die  samendrukking  (verg.  pl.  I,  tig.  2)  kwam  de 
plooi  voldoende  tot  uitdrukking  om  door  het  rollen  van  een  glasplaat 
de  connode  en  de  ligging  der  connodale  raakkoorden  te  bepalen.  Door 
de  vereenvoudigde  constructie  was  nog  wel  de  connode  te  verkrijgen, 
maar  de  bepaling  van  de  raakkoorden  werd  onzeker. 
Bij  het  i|;-vlak  van  26°  wordt  de  diepte  der  plooi  (hier  in  tweeën 
geplitst),  zoo  bijzonder  gering,  dat  zij  eerst  bij  een  berekening  met 
7 decimalen  te  voorschijn  komt,  en  dan  nog  schuilt  zij  bijna  geheel 
in  de  laatste  twee  decimalen.  Het  is  dan  ook  niet  mogelijk  een 
iff-vlak  (wij  bedoelen,  een  uit  het  tp-vlak  afgeleid  oppervlak,  waarop  de 
coëxisteerende  phasen  nog  door  het  rollen  van  een  plat  vlak  gevonden 
worden)  te  modelleeren,  waarop  deze  plooi  zichtbaar  is,  en  ook  helpt 
het  niet,  wanneer  men  zich  tot  een  klein  deel  van  het  vlak  bepaalt, 
omdat  de  kromming  juist  zeer  sterk  is  daar,  waar  iets  belangrijks 
zou  kunnen  worden  toegelicht.  Het  bepalen  der  connode  en  der 
connodale  raakkoorden  door  constructie  volgens  § 8 van  Med.  Nh  59n, 
welke  altijd  moet  kunnen  worden  uitgevoerd,  mits  men  maar 
genoeg  decimalen  in  rekening  brengt,  bleef  met  7 decimalen  ook' 
nog  onzeker,  zoodat  wij  deze  niet  verder  hebben  vervolgd.  Het 
afgebeelde  deel  van  het  tp-vlak  voor  26°  van  x = 0.35  tot  x = 0,65 
en  = 0.0038  tot  V = 0.0070,  wordt  dan  ook  door  ons  meer  gegeven 
om  aan  te  toonen  van  hoe  bijzonder  kleine  invloeden  een  plooi 
afhankelijk  moet  zijn  en  hoeveel  zorg  het  dan  moet  kosten  om 
experimenteel  een  plooi  te  bepalen,  die  op  het  . oppervlak  in  het 
geheel  niet  te  zien  is.  De  op  het  oppervlak  getrokken  lijnen,  die  op 
de  plooi  betrekking  hebben,  werden  langs  omwegen,  gedeeltelijk 
door  constructie,  gedeeltelijk  door  berekening,  gevonden.  Om  de 
modellen  gemakkelijker  onderling  te  kunnen  vergelijken  is  op  het 
model  voor  5°  aangeteekend  het  gebied  van  x en  v,  waarover  het  model 
