( 669  ) 
Wij  hebben  deze  in  het  volgende  verkregen  door  gebruik  te  makeil 
van  de  door  ons  in  Med.  N".  97"  gegeven  isothermen  van  waterstof 
tnsschen  — 104°  C.  en  — 217°  C. 
Voor  de  berekening  dezer  correcties  bij  een  bepaalde  temperatnnr 
zon  men  kannen  nitgaan  van  de  individneele  viriaalcoëfficienten 
in  de  reeksontwikkeling  der  toestandsvergelijking,  (verg.  Med.  N“.  71, 
1901)  die  wij  in  § 12  van  Mededeeling  N“.  97“  hebben  afgeleid.  De 
zoo  verkregen  uitkomsten  vertoonen  inderdaad  een  regelmatig  verloop  ^), 
niettegenstaande  het  geringe  aantal  punten  op  de  isothermen. 
Wij  wenschten  echter  eerst  de  uitkomsten  der  afzonderlijke  iso- 
thermen door  algemeene  temj)eratuurformnles  te  vereffenen.  Hier- 
toe te  geraken  door  aansluiting  aan  een  der  in  gesloten  vorm  opgestelde 
toestandsvergelijkingen  is  zoowel  in  dit  geval  als  in  het  algemeen 
zeer  moeielijk.  Bijzonder  geschikt  voor  een  dergelijk  doel  is  de 
reeds  meermalen  genoemde  algemeene  reeksontwikkeling  (strenger 
gezegd,  ontwikkeling  in  een  polynoom).  Wij  kozen  hiervoor  den 
vorm  VIL  1 (verg.  de  noot  bij  § 12  van  Med.  N“.  97“).  De  ver- 
effening geschiedt  door  voor  elke  isotherme  wijzigingen  in  B en  C, 
LB  en  LC,  die  wij  individneele  BB  en  BC  noemen,  uit  te  rekenen 
met  een  benaderde  waarde  van  de  correctie  op  de  absolute  schaal, 
daarna  de  waarden  van  BC  door  een  algemeene  temperatuurformule 
voor  te  stellen  en  door  opeenvolgende  benadering  nieuwe  waarden 
voor  BB  te  berekenen  zoodanig,  dat  de  waarde  voor  de  correctie 
op  de  absolute  schaal  overeenkomt  met  de  aangenomen  waarde  van 
T.  Ten  slotte  ^verden  ook  de  waarden  van  BB  door  een  algemeene 
temperatuurformule  voorgesteld. 
Stelt  men  de  met  beliulp  van  deze  correcties  verkregen  nieuwe 
waarden  van  B en  C,  welke  speciale  waarden  wij  aanduiden  door 
Vil.  1.  Hj.  1 in  het  toestandspoljnoom,  zoo  geeft  dit  tevens  de  isotherme- 
bepalingen  van  Med.  N“.  70  bij  20°  zeer  bevredigend  weer  en  die 
van  Med.  N”.  78  bij  0°  en  20°  bij  benadering. 
der  punten  op  de  isotherme.  De  uitkomsten  bij  het  kookpunt  van  ethyleen  ver- 
kregen geven  meer  overeenstemmende  resultaten.  Toch  zou  hieruit  een  correctie  op 
de  absolute  schaal  volgen,  die  het  verkeerde  teeken  heeft,  n.1.  — 0°.07. 
Door  Travers  is  bij  de  temperatuur  van  vloeibare  lucht  het  verschil  van  de  aan- 
wijzingen van  den  waterstofthermometer  van  constant  volume  en  constanten  druk 
waargenomen,  waaruit  men  ook  de  correcties  tot  de  absolute  schaal  voor  deze 
temperaturen  kan  afleiden.  Het  valt  in  het  oog  dat  deze  afleiding  niet  zeer  betrouw- 
baar kan  zijn. 
Verder  kunnen  thans  (zie  § 1 van  Med  N'^.  97«)  gegevens  ontleend  worden  aan 
de  bepalingen  van  Witkowski  over  de  uitzetting  van  waterstof  bij  lage  tempera- 
turen; deze  zullen  in  een  volgende  Mededeeling  worden  gediscussieerd. 
h Alleen  de  isotherme  van  — 135'’.71  geeft  een  afwijkend  resultaat.  (Zie  hierover 
het  slot  van  § 12  van  vorige  Mededeeling). 
