deelde  betrekking  tiisschen  de  verschillende  physisclie  groot- 
heden, die  van  invloed  zijn  op  deze  veranderingen,  gaf  een 
richtsnoer,  dat  B.  Roozeboom  bij  zijn  verder  onderzoek  kon 
volgen. 
Inmiddels  had  deze  zijne  waarnemingen  onverpoosd  voort- 
gezet, en  in  April  1885  gaf  hij  de  uitkomsten  van  zijn  volledig 
onderzoek  van  broomwaterstof  hydraat,  met  eene  graphische 
voorstelling  van  de  begrenzing  der  velden  waarbinnen  de 
verschillende  toestanden  kunnen  bestaan,  en  alles  wat  noodig 
is  om  het  gedrag  van  deze  stof  bij  verschillende  temperatuur 
en  druk  te  bepalen. 
Van  veel  gewicht  voor  de  verdere  ontwikkeling  van  Rooze- 
boom’s  theorie  was  de  studie  van  het  werk  van  Gibbs,  waarop 
V.  D.  Waals  hem  opmerkzaam  maakte.  In  korten  tijd  bestu- 
deerde hij  dat  werk,  en  aan  de  hand  van  Gibbs’  phasenleer 
kon  hij  aan  zijne  uitkomsten  een  meer  algemeen  karakter 
geven,  en  zijne  onderzoekingen  op  grooter  schaal  op  meer 
samengestelde  lichamen  uitbreiden. 
De  experimenteele  bezwaren,  die  hij  daarbij  ondervond  door 
het  gebruik  van  zeer  lage  temperaturen  en  zeer  hooge  druk- 
kingen  tot  100  en  meer  atmospheren,  wist  hij  op  glansrijke 
wijze  te  overwinnen,  en  in  1887  kon  hij  een  systematisch 
overzicht  geven  van  de  verschillende  vormen  van  het  heterogene 
chen)isch  evenwicht,  theoretisch  toegelicht  en  experimenteel 
onderzocht  bij  een  aantal  verschillende  stelsels.  Door  vernuftige 
teekeningen  en  modellen  werden  al  de  veranderingen  in  de 
samenstelling  der  bijeengevoegde  lichamen  duidelijk  voorgesteld. 
Kort  daarop  kon  B.  Roozeboom  door  de  studie  van  het 
astrakaniet,  waarbij  drie  stoffen  samenkomen,  zijne  voorstel- 
lingen nog  verruimen,  en  zoo  werd  hij  de  schepper  van  de 
toepassing  van  Gibbs’  theoretische  phasenleer  op  de  chemie,  en 
opende  hij  in  de  scheikunde  eene  nieuwe  richting  door  de 
leer  van  het  chemisch  evenwicht. 
Was  wat  men  vroeger  met  betrekking  tot  de  vorming  van 
dubbelzouten  had  gevonden,  zooals  Nenrst  zegt,  meestal  het 
gevolg  van  het  blinde  toeval,  thans  kon  men  aan  de  hand 
van  Roozeboom’s  leer  alle  verbindingen,  die  tusschen  twee, 
drie,  zelfs  vier  stoffen  mogelijk  zijn,  met  zekerheid  te  ontdekken. 
