( 688  ) 
ponenten  van  een  mengsel  af  te  leiden  hoe  de  loop  der  p en  der 
g'-lijnen  is,  kunnen  wij  veel,  zoo  niet  alles,  afleiden  omtrent  de  ge- 
daante der  spinodale  lijn.  En  zelfs  als,  de  loop  dezer  lijnen  slechts 
k walitatief  kan  voorspeld  worden  en  de  kwantitatief  juiste  kennis 
ontbreekt,  zal  wel  niet  de  kwantitatief  juiste  gedaante  der  spinodale 
lijn  bekend  zijn,  maar  toch  in  hoofdtrekken  de  redenen  aan  te  geven 
zijn,  waarom  in  vele  gevallen  de  gedaante  der  plooi  zop  eenvoudig 
is,  als  wat  wij  gewend  zijn  als  het  normale  verloop  te  beschouwen, 
terwijl  in  andere  gevallen  de  plooi  samengestelder  is,  en  er  zelfs 
gevallen  zijn,  waarin  een  tweede  plooi  aanwezig  is. 
Vooral  wat  de  p-lijnen  betreft,  is  het  mogelijk  uit  de  eigenschappen 
der  componenten  vooraf  den  loop  dezer  lijnen  aan  te  geven.  Wat 
de  g'-lijnen  betreft  is  dit  niet  in  dezelfde  mate  mogelijk,  maar  zoo 
er  dan  onzekerheid  is,  zullen  wij  gewoonlijk  maar  tusschen  weinig 
mogelijkheden  te  kiezen  hebben. 
De  loop  der  /j-lijnen. 
Eigenlijk  is  het  wezenlijke  omtrent  den  loop  der  p-lijnen  reeds 
door  mij  gepubliceerd  in  ,,Ternaire  Stelsels”  — en  slechts  weinig  be- 
hoeft daar  bijgevoegd  te  worden  om  in  staat  te  stellen  in  elk  gegeven 
geval  van  twee  willekeiu’ig  gekozen  componenten  dezen  loop  vast 
te  stellen.  Voor  het  aangeven  van  den  gang  dezer  j;-lijnen  is  noodig, 
'dp' 
f dv' 
omdat  «= ^ IS,  en 
dvxT 
dx 
dp\ 
gang  der  krommen  : — 
dxJoT 
'dp\ 
dv  JxT 
dp 
dx 
is,  de  'kennis  voor  den 
= 0. 
= 0 en 
dvJxT 
De  eerste  kromme  heeft  een  samenhangenden  vloeistoftak,  en  een 
samenhangenden  damptak,  ten  minste  zoolang  T beneden  elke  moge- 
lijke Tk  ligt,  als  wij  door  Tk  aanduiden  de  kritische  temperatuur 
van  elk  mengsel,  dat  in  het  diagram  voorkomt,  als  onsplitsbare  stof 
beschouwd.  Mocht  er  minimum  waarde  van  Tk  zijn  voor  zekere 
waarde  van  x,  en  is  T hooger  dan  deze  minimum  Tk,  dan  heeft  de 
kromme  f— ^ —0  zich  gesplitst  in  twee  afzonderlijke  krommen.  Bij 
\dv  JxT 
elke  is  dan  damp-  en  vloeistoftak  samengevloeid  bij  een  waarde  van 
V — Vk-  Daar  ter  plaatse  is  er  dan  aan  deze  twee  gedeelten  der  kromme 
dp'' 
) 0 een  raaklijn  te  trekken  //  aan  de  v-as 
'JxT 
dp 
dx 
dv 
De  tweede  kromme 
vT 
0 is  een  lijn  welke  twee  asymptoetn 
