( 704 ') 
gemakkelijk  afleiden  dat,  als  = 0 kan  zijn,  dit  het  geval  zal 
Q/vG 
zijn  in  een  gesloten  kromme.  Aan  de  grenzen  van  het  i;,a;-diagram  is 
zeker  positief.  Voor  a’ = 0 en  a;  = 1 zelfs  oneindig  groot.  Even- 
CtW 
- ^ . MRT 
eens  voor  v = o.  En  voor  -v  = oo  reduceert  zij  zich  tot , waar- 
■ ’ .r  (1— «) 
van  de  minimum  waarde  gelijk  is  aan  4 MRT.  Dat  zij  als  y'maar 
d^a 
laag  genoeg  genomen  wordt  negatief  kan  zijn  als  ten  minste  — 
positief  is,  is  evenzeer  duidelijk.  Bij  uiterst  lage  waarde  van  T zal 
zij  een  vrij  groot  gedeelte  van  het  y,.r-diagram,  voornamelijk  te  zoeken 
in  het  gebied  der -kleine  volumeS' kunnen  innemen.  Als  de  temperatuur 
stijgt  krimpt  deze  meetkundige  plaats  in,  en  bij  zekere  maximum- 
temperatuur voor  haar  bestaan,  reduceert  zij  zich  tot  een  enkel _punt. 
Boven  zekere  temperatuur  is  zij  dus  niet  meer  aanwezig. 
' ■■■'  ‘ {Wordt  vervolgd). 
Meteorologie.  — De  Heer  van  der  Stok  doet  eene  mededeeling: 
„Over  de  hétoerhing  van  wind-waarnemingen.” 
1.  Bij  de  bewerking  van  wind  waarnemingen  stuit  men  op  het 
bezwaar,  dat  eène  algemeen  geldende  methode  van  bewerking,  waarbij 
de  karakteristieke  eigenaardigheden  van  een  wind-régirae,  in  gedron- 
gen vorm,  op  den  voorgrond  treden,  niet  bestaat.  De  sinds  lange 
jaren  gevoerde  discussie  omtrent  het  al  dan  niet  wenschelijke  eener 
toepassing  van  Lambert’s  formule,  d.i.  van  de  berekening  van  de 
vektorieele  gèmiddelde  van  snelheid  of  kracht,  heeft  niet  tot  een  be- 
paald resultaat  geleid  eii  hel  gevolg  is,  dat  voor  streken  waar  passant- 
en moesson-winden  heerschen,  de  berekening  van  deze 'gemiddelde 
wél,  voor  hoogere  breedten  geene  toepassing  vindt,  zoodat  men  hier 
op  uitvoerige  tabellen  van  frequenties  van  richtingen  en  gemiddelde 
snelheden,  onafhankelijk  van  richting,  is  aangewezen. 
Bij  de  bewerking  der  windwaarnemingen  te  Batavia  heb  ik  niet 
geaarzeld  van  deze  formule  een  uitgebreid  gebruik  te  maken;  in  den 
atlas  voor  den  Indischen  Oceaan  is  dezelfde  methode  gevolgd;  maar, 
ten  einde  althans  een  begrip  te  geven  van  de  waarde  der  hierbij 
elkander  opheffende  snelheden,  heb  ik  aan  de  resulteerende  beweging 
(door  Hann  lüindweg  genoemd)  toegevoegd  een  z.g.  factor  van  stand- 
vastigheid. Ware  n.1.  de  wind  volstrekt  standvastig,  dan  zou  de 
