( 705  ) 
vektorieele  gemiddelde  gelijk  zijn  aan  de  gemiddelde  onafhankelijk 
van  de  richting  en  de  standvastigheid  zou  100  7o  bedragen,  welk 
percentage  steeds  kleiner  wordt,  naarmate  de  windrichting  meer 
veranderlijk  is.  Hierbij  wordt  dus  wel  de  aandacht  gevestigd  op 
het  feit,  dat  een  gedeelte  der  waarnemingen  is  geëlimineerd,  maar 
niet  aangegeven  welk  karakter  dit  ^verdwijnend  gedeelte,  dat  in  onze 
streken  hoofdzaak  wordt,  draagt. 
In  den  onlangs  verschenen  klimatologischen  atlas  van  Engelsch  Indie 
is  dezelfde  methode  gevolgd;  in  de  ,,Klima  Tabeller  for  Norge”  geeft 
Mohn  echter  alleen  de  bovengenoemde  tabellen,  zonder  berekening 
van  de  vektorieele  gemiddelde,  ’t  geen  voor  dit  klimaat  ook  van 
weinig  beteekenis  zou  zijn. 
Dezelfde  onzekerheid  vindt  men  ook  bij  de  graphische  voorstelling 
v^an  een  windrégime  door  z.g.  windrozen;  bijna  ieder,  die  zich  met 
de  samenstelling  van  plaatwerken  heeft  bezig  gehouden,  heeft  een 
eigen  windroos  ontworpen;  sommige  dier  rozen,  als  b.v.  in  de 
„Vierteljahrskarte  für  die  Nordsee  und  Ostsee”,  uitgegeven  door  de 
„Deutsche  Seewarte”,  geven  alleen  frequenties  van  richtingen,  zonder 
snelheden,  in  andere,  als  b.v.  die  welke  in  bovengenoemden  atlas 
van  Nederl.  Indië  zijn  gegeven,  is  elke  richting  in  rekening  gebracht 
met  de  bijbehoorende  snelheid  als  gewicht,  zoodat  gemiddelde  snel- 
heden zijn  voorgesteld.  Alle  deze  rozen  geven  discontinue  grootheden 
en  veranderen  dus  van  aanzien  naarmate  de  grenzen  anders  worden 
genomen. 
In  Buchan’s  algemeenen  meteorologischen  atlas  worden  geen  wind- 
rozen gegeven,  alleen  pijltjes,  die  de  meest  frequente  lichting  aan- 
geven, zonder  in  achtneming  van  de  kracht  en  in  het  ,,Segelhand- 
buch  für  den  Atlantischen  Ozean”  uitgegeven  door  de  „Deutsche 
Seewarte”  wordt,  voor  hooge  breedten,  waar  de  wind  veranderlijk 
is,  zelfs  geheel  en  al  afgezien  van  een  gebruik  van  wind  waarne- 
mingen en  zijn  pijltjes  geteekend  overeenkomstig  het  verloop  der 
gemiddelde  isobaren  op  grond  van  de  wet  van  Büys  Ballot,  waarbij 
een  constante  hoek  van  68°  tusschen  gradiënt  en  windrichting  is 
aangenomen. 
Uit  dit  kort  overzicht  van  de  wijze  waarop  in  de  meest  recente 
standaardwerken  dit  probleem  is  behandeld  moge  blijken,  dat  er 
inderdaad,  zooals  reeds  is  opgemerkt,  van  eene  bevredigende  oplos- 
sing nog  geen  sprake  is. 
Het  doel  dezer  mededeeling  is  eene  algemeen  geldende  methode 
van  bewerking  en  voorstelling  van  een  willekeurig  windrégime  aan 
te  geven,  waarin  ook  het  veranderlijk  gedeelte  tot  zijn  recht  komt, 
terwijl  de  graphische  voorstelling  vloeiend  verloopt  en  met  een  oog- 
