( 716  ) 
die,  volgens  (4),  eene  maat  is  voor  de  middelbare  totale  snelheid, 
overeenkomende  met  den  vierkantswortel  nit  de  grootheid  der 
tabellen  UI  en  IV. 
Eene  andere  merkwaardige  ellips,  die  men  de  uiaarschijnlijke  wind- 
ellips  zou  kunnen  noemen,  verkrijgt  men  door  den  eisch  te  stellen, 
dat  de  helft  der  waarnemingen  binnen  haar  gebied  valt;  men  heeft 
dan  c zoodanig  te  bepalen  dat 
1 — = 7^  , c = 0.6932, 
zoodat  de  assen  dezer  ellips 
p/2c  = p/2  X 0-8326  = 1.177 
maal  langer  zijn  dan  die  van  de  typische  windellips;  het  getal  0.8326 
is  eene  in  de  foutenleer  in  het  vlak  bekende  grootheid. 
7,  De  frequentie  der  windsnelheden,  afgezien  van  de  richting 
kan  niet  in  eindigen  vorm  worden  gegeven ; tot  een  voor  vergelijking 
met  de  waarneming  bruikbaren  vorm  kan  men  komen  door  (5)  aldus 
te  schrijven ; 
B dB  de,  . . . (S) 
jr 
den  laatsten  exponentieelen  factor  te  ontwikkelen  en  daarbij  de  machten 
en  producten  van  cosinussen  in  cosinussen  van  veelvouden  uit  te 
drukken. 
Het  is  duidelijk  dat,  bij  integratie  van  (8)  over  6 van  2:t  tot  0, 
alleen  die  termen  overblijven,  die  onafhankelijk  zijn  van  6 en  op- 
treden met  den  gezamenlijken  factor  2:n;. 
De  gezochte  uitdrukking  voor  de  waarschijnlijkheid,  dat  eene  snelheid 
ligt  tusschen  de  grenzen  en  -|-  dR  wordt  dan : 
2 l/p'* — . e~P^^  . . .)  R dR  ...  (9) 
waarin ; 
aj  = 
cos  2 {fp — -j-  «7(2.^)’’ 
«3  = q^s'12^  4-  qs\l?,!  cos  2 (^—^)  + s‘^/(3/)^ 
Voor  Falmouth,  waar,  zooals  boven  is  opgemerkt,  q = 0 kan  worden 
gesteld,  worden  deze  coëfficiënten  eenvoudig: 
S2n  //n/y 
en  verder: 
s = pR^  , [i  = pRd  , v=p  , <p  — a , X = pR^  cos  {6  - a).  (10) 
In  de  praktijk  zal  het  veelal  slechts  noodig  zijn  enkele  dezer 
coëfficiënten  te  berekenen;  stelt  men: 
qlp  = 6, 
dan  leidt  de  integratie  van  (9)  tusschen  de  grenzen  m en  o tot  de 
uitdrukking: 
\ 
J 
