( 722  ) 
§ 3.  Aangezien  vele  andere,  en  zelfs  wel  de  meeste  organische 
lichamen,  die  deze  verschijnselen  van  dubbelbrekende  vloeistoffasen 
plegen  te  vertoonen,  zulke  aethjdeendnbbelbindingen  bezitten,  zon 
men  inderdaad  kunnen  meenen,  dat  de  aanwezigheid  daarvan  in  ’t 
molekunl  van  groot  belang  voor  ’t  optreden  van  genoemde  verschijn- 
selen was,  zooal  niet  zelfs  de  condilio  sine  qua  non,  aangezien  ook 
de  struktuur  der  azoxy-verbindingen  nog  niet  ondubbelzinnig  vast- 
staat, en  ook  daar  misschien  wel  zulke  dubbele  banden  tusschen  N 
en  O kunnen  aangenomen  worden. 
Daarbij  komt  dan  nog  het  feit,  dat  de  cholesterylesters  alle  drie 
vloeistoffasen  bezitten,  zoodat  ook  deze  eigenaardige  komplikatie 
wellicht  samen  zou  kunnen  hangen  met  de  mogelijkheid  van  zeer 
ingewikkelde  isomerie-verschijnselen  dier  lichamen. 
§ 4.  Om  deze  vragen  nader  te  beantwoorden,  verzocht  ik  Prof. 
Dr.  C.  Neuberg  te  Berlijn,  mij  een  weinig  van  het  door  hem 
gesyntheseerde  Dihydrocholesterine  te  willen  afstaan,  waaraan  ge- 
noemde geleerde  met  de  grootste  bereidwilligheid  heeft  gehoor  gegeven. 
Ik  betuig  prof.  Neuberg  ook  hiér  nogmaals  mijn  welgemeenden 
dank  voor  zijne  hulpvaardigheid. 
In  dit  Dihydrocholesterine  nu,  is  de  aethjdeendubbelbinding  door 
additie  van  twee  atomen  waterstof  verdwenen,  en  dus  de  raalenoïde-, 
en  fumaroïde-isomerie  a priori  uitgesloten. 
§ 5.  Van  dezen  alkohol  heb  ik  door  middel  der  zuivere  zuur- 
anhydriden,  de  azijnzure  en  de  normale  boterzure  esters  bereid, 
en  deze  voor  zooverre  hunne  fase-overgangen  aangaat  onderzocht. 
Over  den  azijnzuren  ester  zal  ik  later  te  gelegener  plaatse  berichten ; 
hier  wordt  alleen  de  boterzure  ester  besproken. 
Als  hoogst  gewichtig  resultaat  heb  ik  vooreerst  kunnen  aantonnen, 
dat  de  kleurverschijnselen  bij  het  smelten,  en  het  optreden  van  drie 
vloeibare  modifikatie’s  bij  het  normale  hutyraat  onveranderd  blijven 
bestaan,  maar  dat  de  irreversibiliteit  der  fase-overgangen  zich  juist 
in  tegengestelden  zin  openbaart  als  bij  de  meeste  cholesterine-esters, 
b.  V.  als  bij  ’t  cholesteryl-laurinaat.  (zie  1.  c.  p.  394). 
Terwijl  nl.  van  de  beide  dubbelbrekende  vloeistoffasen  van  dit 
laatste  lichaam,  er  steeds  eene  wordt  overgeslagen  bij  afkoeling  der 
isotrope  vloeistof,  maar  zij  beide  steeds  worden  verwezenlijkt  bij 
opsmeltiny  der  vaste  stof,  — is  dit  bij  ’t  dihydrocholesterine- 
n-butyraat  juist  omgekeerd. 
§ 6.  De  vaste  fase  S bestaat  uit  een  aggregaat  van  zeer  dunne, 
