( 727  ) 
vermeerderd  met ' 2 mM.',  d'.i.'  dus  met  cirka  11  “/o-  Wanneer  men 
het  licht  echter  op  denzelfclen  afstand  in  . II  plaatste,  dan  bedroeg  de 
vergrooting  cirka  11,5  mM.,  d.  i.  dus  64  ! 
L [1 
In  ’t  eerste  geval,  staat  ’t  plaatje  A nl.  in  den  schaduvvkegel  van 
K.,  en  ontvangt  dus  maar  zeer  weinig,  door  de  muren  terug- 
gekaatst licht;  in  ’t  laatste  geval  daarentegen  is  de  straling  direkt. 
§ 5.  Brengt  men  tusschen  de  lichtbron  in  II  en  ’t  apparaatje,  een 
dikke  plaat  van  kleurloos  spiegelglas,  dan  wordt  merkwaardiger- 
wijze, de  uitslag  aanzienlijk  vergroot.  De  verklaring  van  dit  ver- 
schijnsel werd  spoedig  gevonden.  Immers  een  koperen  bout,  op 
eenige  honderden  graden  verhit,  en  bij  het  toestel  gebracht,  deed 
onmiddellijk  den  verkregen  uitslag  aanzienlijk  f/a/ön.  Derhalve,  — en 
dit  is  een  allermerkwaardigst  resultaat,  — heeft  de  temperatuurstijging 
juist  den  tegengestelden  invloed  als  de  lichtstraling : zij  vergroot  den  weer- 
stand, in  plaats  van  haar  te  verkleinen,  zooals  de  lichtstralen  zulks  doen. 
Neemt  men  de  plaat  weer  weg,  dan  daalt  de  uitslag  weer  op  de 
waarde,  die  hij  had,  vóór  de  plaat  werd  tusschengeschoven,  enz. 
Hiermede  is  dus  ten  volle  bewezen,  dat  het  de  lichtstraling  is,  welke 
de  geleidbaarheid  van  den  antimoniet  in  zoo  hooge  mate  beïnvloedt, 
49 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XV.  A^.  1906/7. 
