( 745  ) 
neer  nu  Xs=0  wordt,  dan  is  het  duidelijk  dat  de  lijn  aan  dien  rand 
moet  gaan  door  het  punt,  waar  ^ = 0,  en  dat  punt  valt,  zooals  be- 
kend is  aan  den  rand  met  de  spinodale  samen.  De  conclusie  schijnt  voor 
de  hand  te  liggen,  dat  dus  de  punten  Q en  Q',  de  snijpunten  van  de 
spinodale  en  =:  0,  naar  den  rand  zullen  verschoven  zijn,  en  dat  dus  de 
afsnoerings-  en  samen trekkingspunten  uit  fig.  2 — 8 van  den  Heer 
Smits  (1.  c.)  aan  den  rand  zouden  moeten  liggen.  Evenwel  deze 
conclusie  is  toch  niet  juist.  Immers  de  gevolgtrekking,  dat  waar  de 
spinodale  en  ^ = 0 elkaar  snijden  ook  — wegens  de  geome'rische 
beteekenis  van  ^ = 0 en  7’=0  — deze  elkaar  moeten  doorsnijden, 
gaat  hier  aan  den  rand  niet  op.  Dit  hangt  samen  met  het  nul  worden 
van  en  het  oneindig  worden  van  r — 
du’  d.u’ 
MRT/x,  die  de  laatste  grootheid  voor  x=iO  krijgt,  in,  dan  verkrijgt 
T de  waarde: 
Voeren  wij  de_ waarde 
MRT 
— Vf)  — Kf 
Xf 
(uƒ  — Us)  — MRT 
en  deze  uitdrukking  zal  in  het  algemeen  volstrekt  niet  gelijk  nul 
zijn  in  de  punten  waar  — = 0,  zooals  reeds  blijkt  uit  de  eenvoudige 
\ovJx=Q 
overweging,  dat  er  geen  samenhang  kan  bestaan  tusschen 
MRT 
Vf- 
, een 
grootheid,  die  uitsluitend  afhangt  van  de  eigenschappen  van  de  zuivere 
komponente,  en  I ^ 1 m de  maximum  en  minimumpunten  van  haar 
isotherm,  omdat  die  laatste  grootheid  mede  zal  moeten  afhangen  van 
de  eigenschappen  der  tweede  komponente.  De  punten  Q en  Q'  zullen 
dus  zeker  niet  aan  den  rand  liggen  en  in  de  punten,  waar  N=0 
den  rand  snijdt  zal  de  binodale  eenvoudig  een  raaklijn  evenwijdig 
aan  de  v-as  hebben. 
De  gedaante,  die  de  verschillende  figuren  zullen  aannemen,  zal 
nu  geheel  afhangen  van  het  antwoord  op  de  vragen  of  zoodanige 
punten  Q en  Q,  wanneer  de  vaste  stof  een  der  koraponenten  is, 
ook  blijven  bestaan,  en  zoo  ja,  waar  zij  liggen.  Op  de  fraaiste 
en  meest  algemeene  wijze  zou  men  deze  vragen  tot  oplossing 
brengen  door  een  uitvoerige  beschouwing  van  de  verschillende  vor- 
men, die  de  ^'-lijnen  kunnen  vertonnen . Daar  evenwel  voor  de 
beantwoording  van  de  speciale  vraag,  die  ons  bezig  houdt,  zulk 
een  discussie  gemist  kan  worden,  heb  ik  gemeend  aan  een  andere, 
kortere  bewijsvoering  de  voorkeur  te  mogen  geven.  Ik  merk  daartoe 
50* 
