( 755  ) 
doch  nog  een  zekere  aantrekking  bezit,  die  echter  slechts  zeer 
gering  zijn  mag. 
Uit  de  beschouwingen  van  Van  der  Waals,  Contin.  II  p.  41  sqq. 
en  p.  104,  volgt,  dat  de  vermenging  van  twee  stoffen  in  den  flniden 
toestand  tot  stand  komt  tengevolge  van  de  van  de  temperatuur  T 
afhangende  moleculaire  beweging,  en  bevorderd  wordt  door  de  weder- 
zijdsche  aantrekking  der  moleculen  der  twee  componenten,  bepaald 
door  de  grootheid  terwijl  de  aantrekking  der  moleculen  van  elke 
component  onderling,  bepaald  door  en  de  vermenging  tegen- 
gaan. Is  de  wederzijdsche  aantrekking  der  moleculen  der  beide 
componenten,  klein  ten  opzichte  van  de  onderlinge  aantrekking 
van  een  der  componenten,  dan  zal  het  optreden  van  volledige 
mengbaarheid  alleen  door  de  moleculaire  beweging  worden  bepaald, 
en  de  temperatuur  daartoe  tot  een  bedrag  moeten  worden  opgevoerd, 
dat  de  kritische  temperatuur  van  de  minst  vluchtige  component,  Tk^, 
en  daarmede  de  kritische  temperaturen  van  alle  mengsels  dier  com- 
ponenten, als  sommige  verhoudingen  der  6’s  daarbij  kunnen  optreden, 
belangrijk  zal  kunnen  overtreffen.  Zoo  volgt  bv.  uit  de  verg.  (a) 
van  Van  der  Waai.s,  Contin.  II  p.  43,  voor  de  kritische  temperatuur 
van  volledige  mengbaarheid  (Van  der  Waals  1.  c.)  Tkm,  indien 
= a^^  = 0 en  gesteld  wordt : Tkm  = 1-6875  Tk^ . Bij 
eene  lagere  temperatuur  zijn  de  twee  beschouwde  stoffen  slechts 
gedeeltelijk  mengbaar,  terwijl  men  voor  eene  dergelijke  temperatuur 
boven  Tk-^  coëxistentie  kan  hebben  van  twee  phasen,  welke,  zooals 
in  § 3 en  4 nader  zal  worden  uiteengezet,  als  gasphasen  zijn  te 
beschouwen. 
Nu  schijnt  het  wel  in  den  aard  der  ons  meest  bekende  stoffen, 
waarschijnlijk  in  den  bouw  hunner  atomen  te  liggen,  dat  tevens 
klein  is,  wanneer  zeer  klein  wordt;  derhalve  mag  voor  een 
aantrekkingloos  gas  niet  gelijk  van  een  gas  met  aantrekking 
worden  gesteld,  en  zal,  daar  eene  kleine  waarde  van  b.^^  volgens  de 
aangehaalde  vergelijking  van  van  der  Waals  de  menging  weder  zeer 
in  de  hand  werkt,  de  kritische  temperatuur  van  volledige  mengbaarheid 
niet  zoo  hoog  kunnen  stijgen  als  zooeven  werd  afgeleid.  Maar  al  doet 
het  boven  als  voorbeeld  genoemde  geval  zich  waarschijnlijk  in  de 
natuur  niet  voor,  het  is  wel  geschikt  om  bij  te  dragen  tot  het  inzicht 
van  wat  bij  gassen  met  uiterst  zwakke  aantrekking  te  verwachten  is. 
§ 2.  Het  beloop  der  spinodale  lijnen  en  de  vorm  der  plooi  op  het 
ip-vlak  voor  binaire  mengsels,  waarvan  eene  component  een  gas  is 
met  uitgebreide  moleculen  zonder  aantrekking.  In  fig.  1 zijn  de 
spinodale  lijnen  voor  een  zoodanig  geval  voorgesteld.  De  figuur 
