( 199  ) 
omstandigheden,  van  I en  II,  terwijl  de  amplitaden  tusschen  0 en  3 
teekens  zijn,  en  de  wachters  zich,  uit  de  aarde  gezien,  dus  beide, 
(als  men  het  hoofd  naar  de  noordpool  des  hemels  gekeerd  heeft) 
links  van  de  planeet  bevinden,  en  zich  ook  beide  van  de  planeet 
verwijderen.  Vóór  de  conjunctie  bevindt  zich  I rechts  van  II,  de 
beweging  van  I is  echter  sneller  dan  die  van  II ; bij  eene  amplitude 
van  44°39',  terwijl  die  van  II  26°14'  bedraagt,  bereikt  I II,  maar 
tevens  zijn  de  schijnbare  snelheden  nu  gelijk.  De  snelheid  van  I 
vermindert  echter  bij  het  naderen  der  grootste  elongatie  aanmerkelijk, 
meer  dan  die  van  II,  die  eene  veel  kleinere  amplitude  bezit ; het  gevolg 
is,  dat  na  de  conjunctie  I achterblijft,  d.  i.  wederom  rechts  van  II 
staat,  even  als  te  voren. 
Dit  geval  is  een  overgang  tusschen  twee  andere  gevallen.  V.  Als 
I onder  dezelfde  omstandigheden  iets  verder  vooruit  is,  (grootere 
amplitude  heeft)  dan  gaat  hij  II  voorbij,  maar  wordt  toch  later  door 
II  ingehaald,  die  dan,  uit  de  aarde  gezien,  achter  hem  om  voorbij- 
gaat. 2°.  Is  echter  I iets  minder  vooruit,  dan  blijft  hij  voortdurend 
rechts  van  II,  terwijl  de  afstand  I — II  wel  een  minimum  bereikt 
maar  niet  = 0 wordt. 
Om  nu  de  vraag  te  beantwoorden,  hoe  lang  de  bedekking  duren 
zal,  nl.  van  de  eerste  buitenste  aanraking,  moet  men  bekend  zijn 
met  de  schijnbare  stralen  der  wachters  zelven.  Deze  zijn  bij  nacht 
door  de  irradiatie  grooter  dan  bij  dag,  ^)  zooals  verscheidene  waar- 
nemers bevonden  hebben;  daar  de  waarnemingen  op  de  wachters 
van  Jupiter  bijna  uitsluitend  bij  nacht  genomen  worden,  zullen  wij 
de  voor  den  nacht  geldende  schijnbare  stralen  aannemen,  en  wel 
het  midden  tusschen  hetgeen,  volgens  See,  andere  waarnemers 
gemiddeld  gevonden  hebben  en  hetgeen  hij  zelf  door  talrijke  metingen 
met  den  reuzenkijker  te  Washington  gevonden  heeft.  Bij  de  herleiding 
tot  de  bij  deze  berekeningen  gebruikte  eenheid,  nl.  den  straal  van 
Jupiter’s  equator,  is  deze  naar  Damoiseau  = 18", 37  aangenomen. 
I 
Middellijn 
1",07  = 0^,058 
Straal 
0r,029 
II 
0 ,95 
0,052 
0,026 
III 
1 ,56 
0,085 
0 ,0425 
IV 
1 ,41 
0,076 
ö ,038 
b Zie  o.  a.  T.  J.  J.  See,  Observations  of  the  Diameters  of  the  Satellites  of 
Jupiter,  and  of  Titan,  the  principal  Satellite  of  Saturn,  made  with  the  26  inch 
Refractor  of  the  U.  S.  Naval  Observatory,  Washington;  19  0ct.  1901.  Astr.  Nach- 
richten  3764,  (21  Jan.  1902). 
