( 202  ) 
voor  de  Jupiters-wachters  nitgaf,  nam  hij  den  synodischen  omloops- 
tijd van  I on\'eranderd  aan,  maar  aan  die  der  volgende  bracht  hij 
de  volgende  verbeteringen  aan ; 
II  + 0S005  127  374, 
III  4-  0 ,029  084  25, 
IV  — 0 ,092  654  834, 
die  nog  respectievelijk  bijna  3,  bijna  6 en  ruim  5 maal  meer  be- 
dragen dan  de  door  ons  berekende  onzekerheden.  Maar  al  vergroot 
men  het  aantal  tusschenliggende  jaren  van  156  tot  176,  dan  worden 
de  door  ons  geschatte  onzekerheden  slechts  met  ongeveer  - van  haar 
bedrag  verminderd,  zoodat  ons  besluit  is,  dat  van  die  omloopstijden 
slechts  als  zeker  bepaald  kunnen  beschouwd  worden, 
die  van  I : 3 decimalen  van  sekunden, 
„ ,,  II,  III  en  IV  2 decimalen  „ ,, 
De  Nautical  Almanac,  die  bij  het  mededeelen  der  bovenste  con- 
juncties der  wachters  ook  de  synodische  omloopstijden  opgeeft, 
bepaalt  zich  wijselijk  slechts  tot  drie  decimalen.  Het  aanzetten  van 
9 decimalen  kan  dus  vooralsnog  gerust  astronomische  humbug  ge- 
noemd worden,  waarvan  nog  wel  enkele  andere  voorbeelden  aan- 
gehaald kunnen  worden,  b.v.  de  uit  een  vroeger  tijdvak  welbekende 
20''4451  voor  de  constante  der  aberratie  en  8''57116  voor  de  paral- 
laxis  der  zon ! 
3e  Aanhangsel.  Beteekenis  der  vereffeningen  {equaties),  die  in  het 
2^®  gedeelte  van  de  tafels  van  Damoiseau  zijn  op- 
nomen. 
Wij  hebben  boven,  blz.  196,  naar  het  3®  aanhangsel  verwezen, 
om  aan  te  geven,  welke  vereffeningen  voor  eiken  wachter  in  de 
tweede  afdeeling  der  tafels  van  Damoiseau  waren  opgenomen.  Wij 
zullen  hieraan  nu  voldoen ; daarbij  beteekenen  U,  Uo,  u\,  un, 
Mjii  en  Miv  de  middelbare  lengten  van  de  zon,  van  Jupiter  en  der 
vier  wachters ; üto  de  perihelielengte  van  Jupiter,  n'  van  de  Aarde, 
Jtjii  en  jriv  de  perijovia  van  III  en  IV ; 11  de  lengte  van  den  klim- 
menden  knoop  van  den  equator  van  Jupiter  op  zijn  baanvlak, 
eindelijk  Au,  Aui  en  Aiy  de  lengten  der  klimmende  knoopen  van 
II,  III  en  IV  ieder  op  hun  eigen  vast  vlak. 
Om  de  volgende  opgaven  te  kunnen  verstrekken,  hebben  wij  voor 
elke  veretfening,  de  dagelijksche  beweging  van  het  argument  ontleend 
