( 203  ) 
aan  de  tafels  van  de  tweede  afdeeling  van  Damoiseaü,  en  het  gevonden 
bedrag  vermenigvuldigd  met  den  synodischen  omloopstijd,  uitgedrukt 
in  dagen,  het  daardoor  ^'erkregen  product  vergeleken  met  den  factor 
waarmede  in  de  eerste  afdeeling,  blz.  (III),  (V),  (VII)  en  (VIII)  de 
letter  i (het  aantal  synodische  omloopen)  vermenigvuldigd  is. 
Die  dagelijksche  bewegingen  zijn  voor  verscheidene  vereffeningen 
van  II,  III  en  IV  zoo  na  aan  elkander  gelijk,  dat  men,  om  ze 
te  vinden,  die,  welke  in  een  groot  tijdvak,  bijv.  10  jaar  plaats 
hebben,  uit  de  tafels  moet  ontleenen,  (daarbij  goed  lettende  op  het 
aantal  omwentelingen),  en  deze  dan  door  het  aantal  dagen  (lOjaren 
= 3652  of  3653  dagen)  moet  deelen.  Men  verkrijgt  dan,  na  vermenig- 
vuldiging van  dit  quotiënt  met  den  synodischen  omloopstijd  in  dagen, 
360°  -|-  eene  breuk;  die  360°  tellen  niet  meê;  de  breuk  is  de  factor 
van  i\  en  men  herkent  daardoor,  met  welke  vereffening  men  te 
doen  heeft.  In  de  voorrede  van  de  tweede  afdeeling  van  Damoiseaü 
zoekt  men  hieromtrent  te  vergeefs  naar  eenige  inlichting. 
I.  Voor  dezen  wachter  zijn  vijf  termen  opgenomen.  N“.  1,  met 
eene  amplitude  van  1°,16,  is  de  vereffening  voor  de  snelheid  van 
het  licht,  het  argument  hiervoor  is  TJ — u^. 
N®.  2,  (amplitudo  0°,29),  is  de  vereffening,  Aeroorzaakt  door  de 
ellipticiteit  van  Jupiter’s  loopbaan;  argument  de  middelbare  anomalie 
van  Jupiter 
N“.  3 is  180°  -f-  de  middelbare  anomalie  der  Aarde,  JJ — n'  \ 
daarmede,  in  vereeniging  met  N®'  1,  d.i.  het  verschil  in  lengte  tus- 
schen  de  zon  en  Jupiter,  wordt  in  de  tafel  met  dubbelen  ingang  IX 
één  term  van  de  geocentrische  breedte  van  den  wachter  gevonden. 
N*.  4,  met  eene  amplitude  = 0,°45,  geeft  de  storing  aan,  die  I 
van  II  ondervindt.  Het  argument  is  ui — 
N“.  5,  (amplitude  3°,07),  geeft  de  jovicentrische  breedte  van  I, 
waarmede  de  2e  term  van  de  geocentrische  breedte  gevonden  wordt. 
II.  Zeven  termen.  N“.  1,  2 en  3 hebben  dezelfde  argumenten  als 
bij  I;  van  N“.  1 en  2 zijn  de  amplituden  half  zoo  groot  als  bij  I. 
De  breedteterm,  die  door  1 en  3 in  tafel  IX  gevonden  wordt,  is 
uit  den  aard  der  zaak  voor  alle  wachters  gelijk. 
N“.  4,  (amplitude  1°,06),  geeft  de  storing  aan,  die  II  van  III  onder- 
vindt. Het  argument  is  u\\ — miii- 
N“.  5,  6 en  7 dienen  voor  de  breedte. 
5,  (amplitude  3°, 05),  heeft  tot  argument  Uil  V 5 
0 ,47),  „ „ „ Uil — ^ii ; 
7.  ( „ 0 ,03),  „ „ „ Uil — ^iii- 
14 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XV.  A®.  1906/7. 
