( 223  ) 
Bij  9 sterren  (op  de  355)  overtreft  de  afwijking  een  kleureenheid; 
de  gereduceerde  kleuren  zijn  hier  : 
Can.  maj.  III  1,2  s Hjdrae  XIII  5,2  tj  Persei  XVjB  6,8 
Oj  Cjgni  IX  1,4  n Persei  XIV  5,5  llUrs.rain.  XV^B  6,6 
é Delphini  IX  3,8  Cygni  XIV  6,5  5 Orionis  XVII  7,9 
Bij  dit  onderzoek  zijn,  zooals  reeds  gezegd  is,  de  c-  en  ac-sterren, 
de  L (lichtende  lijnen),  de  P (peculiar  spectra)  en  C (samengestelde 
spectra)  uitgesloten.  Van  belang  is  het,  onder  deze  de  c en  de  ac- 
sterren  nader  te  beschouwen,  om  te  zien  of  zij  een  duidelijk  verschil 
in  kleur  met  de  a-sterren  van  hetzelfde  klassenummer  vertoonen. 
Gemiddeld  geven  11  ac-sterren  als  afwijking  -|-  0,1  ,(van  -}-  0;^  tot 
— 0,3),  en  12  c-sterren  +0,7,  zij  zijn  dus  een  weinig  rooder  dan 
de  a-sterren.  Opvallend  zijn  hierbij  echtei-  de  groote  individueele 
afwijkingen ; de  uiterste  waarden.^zijn  : 
Q Cassiop  XIII  + 2,5;  X2  Orionis  III  + 1,8  ; Camelop  VI  + 2,0; 
3.£rCameIop  FB+1,5;  't]  Leonis  VII  — 0,3;  /I Orionis  VI  — 1,2. 
Deze  loopen  dus  zeer  sterk  uiteen,  zonder  dat  er  een  regelmaat 
in  te  ontdekken  is. 
§ 5.  De  gevonden  uitkomsten  lossen  een  vraag  op,  die  in  mijn 
vorige  mededeeling  onbeantwoord  moest  blijven,  de  vraag  nl.  waar 
in  de  aaneensluitende  reeks  van  spectraalklassen  het  maximum  van 
lichtuitstralend  vermogen  ligt.  De  kleurgetallen  vertoonen  zeer  duidelijk 
een  daling  in  de  eerste  klassen,  een  minimum  tusschen  de  4*^®  en 
5*^®  klasse,  en  daarna  een  voortdurende  stijging.  De  sterren,  die  in 
ontwikkeling  onmiddellijk  op  y Orionis  volgen  (ft  Aurigae,  [i  Hydrae, 
u Herculis)  hebben  de  witste  kleur;  zoowel  de  vroegere  als  de  latere 
ontwikkelingsstadia  zijn  geler;  klasse  I en  II  komen  in  kleur  het 
naast  met  klasse  VIII  overeen.  Tusschen  de  4*^®  en  5^1®  klasse  ligt 
dus,  zoover  wij  uit  de  kleur  tot  de  geheele  lichtuitstraling  mogen 
besluiten,  ook  het  maximum  van  lichtuitstralend  vermogen. 
Het  gemiddeld  kleurgetal  voor  elk  van  de  vroeger  gevormde 
groepen  is  nu 
KL  I -III 
2.35 
IV— V 
1.87 
VI— VIII 
2.30 
IX— XII 
3.20 
XIII— XIV 
4.58 
XV 
5.43 
XVI— XIX 
6.66 
15* 
