( 224  ) 
Is  het  nu  mogelijk,  uit  deze  getallen,  zij  het  ook  slechts  benaderd, 
waarden  voor  het  lichtuitstralend  vermogen  per  eenheid  van  opper- 
vlak af  te  leiden?  Men  kan  de  beide  reeds  vermelde  invloeden,  die 
de  kleur  der  zelflichtende  hemellichamen  bepalen,  aan  berekening 
onderwerpen,  wanneer  men  van  de  specifieke  eigenschappen  der 
samenstellende  stoffen  afziet  en  ze  als  abstract-theoretische  ge\  allen 
behandelt.  Dit  komt  daarop  neer,  dat  de  straling  van  een  volkomen 
zwart  lichaam  beschouwd  wordt  en  dat  bij  de  absorptie  van  de 
selectieve  absorptie  in  lijnen  en  banden  afgezien  wordt,  om  alleen 
de  algemeene  in  het  oog  te  vatten.  Als  eerste  benadering  kan  dit 
ook  voldoende  geacht  worden. 
Bij  deze  berekening  is  gebruik  gemaakt  van  de  metingen  van 
A.  König  over  de  relatieve  hoeveelheid  der  elementairkleuren  rood, 
groen,  blauw,  als  functie  van  de  golflengte  in  wit  zonlicht.  Kent 
men  voor  een  andere  lichtbron  de  helderheidsverhouding  t.  o.  v. 
eerstgenoemde  als  functie  van  de  golflengte,  dan  kan  men  berekenen, 
wat  de  hoeveelheden  rood,  groen,  blauw  in  deze  andere  lichtbron 
zijn.  Noemt  men  de  getallen  van  König  R {X)^  G {X),  B {X)  die  zoo 
gekozen  zijn,  dat 
dX  =:  1000 
dX  = 1000 
J B{l)dX=  1000 
en  is  f{X)  de  helderheid  van  een  tweede  lichtbron,  dan  geeft 
en 
B dk 
de  hoeveelheid  R,  G,  en  B in  dit  licht  aanwezig.  Daar  de  helder- 
heidsindruk  van  een  lichtbron  nagenoeg  met  de  hoeveelheid  R even- 
redig is,  geeft  deze  berekening  tegelijk  een  maat  voor  de  optische 
helderheid. 
De  straling  van  een  zwart  lichaam  is  voor  te  stellen  door 
waar  1 de  absolute  temperatuur  en  « en  c constanten  zijn.  Voor 
twee  lichtbronnen  van  verschillende  temperatuur  is  de  verhouding 
der  intensiteiten  : 
b 
T 
wordt  gesteld  en  b'  = 0.43  h.  Als  eenheid  voor 
X nemen  wij  0,001  mm;  neemt  men  nu  voor  b'  verschillende  waar- 
den aan,  die  den  gloeiingsgraad  uitdrukken  t.  o.  v.  die  bij  een 
