( 232  ) 
ên  gaat  voor  waarden  van  6 ^ 9,9  over  in  het  tjpe  I (fig.  2e).  Wij 
merken  op,  dat  de  figg.  2® — 2®  geteekend  zijn  voor  een  tusschen- 
gelegen  geval  (d.  w.  z.  tusschen  n — d en  ?r  = j , zie  fig.  1),  want 
bij  71  = 1 zou  de  tak  AR^C^  met  AB  {v  = h)  samenvallen.  Daarom 
is  de  speciale  waarde  4,44  vervangen  door  6q  (de  waarde  van  6 
bij  Q)  en  de  waarde  9,9  door  dp  (de  waarde  van  6 bij  P). 
Van  de  kromme,  die  het  type  II  van  het  type  III  afscheidt,  kennen 
wij  dus  tot  dusver  slechts  de  punten  P en  Q (zie  fig.  1)  en  is  het 
verdere  verloop  dezer  lijn  nog  geheel  onbekend,  waarom  wij  die 
voorloopig  door  een  stippellijn  hebben  aangeduid. 
In  elk  geval  is  door  de  onderzoekingen,  in  het  stuk  in  de  Arch. 
Teyler  neergelegd,  bewezen,  dat  dit  zeer  abnormale  type  III  hij 
mengsels  van  normale  stoffen  mogelijk  is.  Zijn  de  kritische  drukken 
der  beide  komponenten  gelijk  (jr  = 1),  dan  komt  het  type  voor 
zoodra  6 inligt  tusschen  4,4  en  9,9.  De  kritische  temperaturen 
moeten  dus  ver  uiteen  liggen,  maar  niet  (zie  fig.  1)  zoover  als  noodig 
zou  zijn  voor  het  optreden  van  type  I. 
Wij  willen  er  nogmaals  met  nadruk  op  wijzen,  dat  de  numerieke 
uitkomsten  van  ons  onderzoek  natuurlijk  zullen  gewijzigd  worden, 
wanneer  h niet  onafhankelijk  van  y en  P wordt  aangenomen,  of 
wanneer  een  of  beide  componenten  associeerende  stoffen  mochten 
zijn.  Daardoor  zullen  de  typen  III  en  I eerder  optreden,  dan  boven 
is  afgeleid  (d.  w.  z.  bij  geringere  waarden  van  6 bij  overigens  gelijke 
waarden  van  n),  maar  dat  kwalitatief  alles  hetzelfde  zal  blijven. 
Dit  blijkt  reeds  hieruit,  dat  het  vervangen  van  de  vereenvoudigende 
onderstelling  6,  = door  de  geheel  algemeeiie  aanname  6,  ^ 
(in  het  eerste  stuk  in  de  Arch.  Teyler)  niets  aan  het  bestaan  van 
een  dubbelpunt  in  de  plooipuntslijn  bij  bepaalde  correspondeerende 
waarden  van  8 en  Jt  heeft  veranderd,  en  dat  ook  de  berekeningen 
voor  de  begrenzing  van  het  type  III  (in  het  tweede  stuk  in  de  Arch. 
< 
De 
Teyler)  kunnen  geschieden  voor  het  geheel  algemeene  geval  ^ 
verschijnselen  blijven  dus  kwalitatief  geheel  dezelfde  bij  zeer  ver- 
schillende waardeparen  van  6,  en  b^,  en  zullen  dus  ook  niet  in  wezen 
veranderen,  wanneer  éen  bepaald  waardepaar,  geldende  bv.  bij  de 
kritische  omstandigheden  van  een  der  componenten,  veranderingen 
ondergaat,  hetzij  door  associatie,  hetzij  door  andere  oorzaken,  wanneer 
y of  P veranderen  — evenmin  als  bv.  de  kritische  verschijnselen 
bij  een  enkelvoudige  stof  in  wezen  zullen  veranderen,  wanneer  b 
niet  meer  konstant  is,  maar  van  y en  2 afhankelijk  wordt  onder- 
steld, of  wanneer  die  stof  complexe  moleculen  vormt. 
