( 251  ) 
van  de  synodische  omwenteling  der  zon  op  het  optreden  der  storingen 
te  toetsen. 
Maunder  komt  door  een  groepeering  der  Greenwich-storingen  vol- 
gens den  synodischen  omwentelingstijd  tot  het  besluit,  dat  zij  een 
besliste  neiging  vertonnen  om  eens  en  soms  zelfs  meermalen  terug 
te  keeren  en  maakt  deze  gevolgtrekking: 
„Our  magnetic  disturbances  have  their  origin  in  the  sun.  The  solar 
„action  with  gives  rise  to  them  does  not  act  equally  in  all  directions, 
„but  along  narrow,  well  defined  streams,  not  necessarily  truly  radial. 
„These  streams  arise  from  active  areas  of  limited  extent.  These  active 
„areas  are  not  only  the  source  of  our  magnetic  disturbances,  but 
„are  also  the  seats  of  the  formation  of  sun-spots.” 
Zoo  spoedig  mij  mogelijk  was,  ben  ik  tot  het  opmaken  dier  lijst 
overgegaan,  en  heb  die  over  de  jaren  1880  tot  1899  uitgestrekt.  Zij 
bevat  niet  minder  dan  1149  nummers.  Dadelijk  daarop  heb  ik  eenige 
statistische  berekeningen,  op  de  lijst  gegrond,  uitgevoerd. 
Het  is  altijd  beter,  dat  de  uitkomsten  van  dergelijke  statistische 
berekeningen  eerst  door  den  maker  zei  ven  worden  besproken,  dan 
dat  een  ander,  voor  wien  het  onmogelijk  is  het  gebruikte  materiaal 
te  raadplegen,  hiertoe  overgaat. 
Ofschoon  het  mijn  voornemen  is,  de  lijst  met  de  noodige  repro- 
ducties van  storingsbeelden  te  voorzien,  wensch  ik  Avegens  de  actu- 
aliteit van  de  betreffende  vraagstukken,  een  voorloopige  mededeeling 
hierover  te  doen. 
Regels  gevolgd  bij  het  opmaken  der  lijst. 
Een  scherpe  definitie  van  het  begrip  storing  is  nog  nimmer  gege- 
ven ; het  bezit  evenwel  karakteristieke  eigenschappen,  te  weten : 
1.  Een  plotseling  begin. 
2.  Eene  aardmagnetische  nastoring. 
3.  Eene  verhoogde  bewegelijkheid. 
Wat  de  tweede  eigenschap  betreft,  door  mij  aldus  genoemd,  kan 
in  herinnering  gebracht  worden,  dat  het  een  bekend  feit  is,  hoe  bij 
een  storing  het  gemiddelde  niveau  der  componenten  begint  te  dalen 
of  rijzen  tot  een  maximale  verandering  is  bereikt,  om  vervolgens 
weer  langzaam  tot  het  oude  niveau  terug  te  keeren. 
In  1895  vestigde  ik  de  aandacht  op  dit  verschijnsel  en  bestu- 
deerde zijn  voorkomen  over  de  geheele  aarde.  Door  dit  onderzoek 
was  het  mij  mogelijk  de  volgende  beschrijving  te  geven  : 
Tijdens  een  magnetische  storing  ontwikkelt  zich  een  kracht,  tegen- 
overgesteld aan  de  aardmagneetkracht,  die  evenwel  gericht  is  volgens 
