( 253  ) 
Het  begin  van  een  G-storing  is  niet  gemakkelijk  aan  te  geven. 
Ik  heb  daarvoor  het  uur  van  het  eerste  toenemen  in  bewegelijkheid 
gekozen  en  niet  het  uur,  waarin  de  bewegelijkheid  een  onmisken- 
baar storingstype  begint  te  krijgen. 
Naderhand  werd  het  mij  duidelijk,  dat  ik  een  groote  voorkeur 
aan  de  even  uren  had  toegekend,  wat  te  verklaren  valt  uit  het  feit, 
dat  op  de  Bataviasche  magnetogrammen  alleen  de  evén  uren  van  een 
tijdsein  en  bijgeschreven  uurgetal  zijn  voorzien. 
Ter  elimineering  van  deze  ongelijkmatigheid,  heb  ik  de  aantallen 
voor  de  oneven  uren  voor  de  eene  helft  bij  het  voorgaande,  Toor 
de  andere  bij  het  volgende  uur  gebracht. 
Bij  het  geleidelijk  uitsterven,  aan  de  magnetische  storingen  eigen, 
is  het  meestal  onmogelijk  eenigszins  nauwkeurig  den  eindtijd  aan  te 
geven.  Ik  heb  altijd  den  duur  zeer  ruim  genomen  en  dientengevolge 
zijn  vele  dagen  op  een  groote  storing  volgende,  als  gestoord  aange- 
nomen, die  anders  als  ongestoord  zouden  voorbijgegaan  zijn. 
Voor  den  tijd  van  het  maximum  heb  ik  het  uur  van  grootste  be- 
wegelijkheid genomen.  Dat  valt  niet  altijd  samen  met  dat  van  grootste 
nastoring.  Dit  laatste  is  misschien  een  passender  tijdmaat,  maar  om 
het  te  bepalen  zou  een  groote  reken-  en  meetarbeid  noodig  zijn, 
daar  de  verandering  in  niveau  meestal  door  de  gewone  dagelijksche 
variatie  verborgen  wordt. 
De  intensiteit  is  opgegeven  volgens  een  schaal  van  vier  graden : 
1 = zwak,  2 = matig,  3 = sterk,  4 = hevig. 
Het  is  onmogelijk  een  nadere  definitie  van  deze  sterktegraden  in 
woorden  te  geven;  een  reproductie  van  typische  gevallen  is  daarvoor 
noodig. 
Verdeeling  van  de  aanvangsuren  over  den  dag. 
Het  is  een  bekend  feit,  dat  de  beginstoot  gelijktijdig  over  de  ge- 
heele  aarde  optreedt.  De  twee  lijsten  voor  Batavia  en  Greenwich 
geven  53  gevallen  van  overeenkomstige  beginstooten,  en  als  de  ge- 
lijktijdigheid absoluut  is,  moet  hier  uit  het  lengteverschil  Grw. — Bat. 
afgeleid  kunnen  worden. 
Ik  vond  nu  voor  dat  tijdsverschil : 
in  6 gevallen 
„ 19  „70 
„ 28  „ 7 6 
gemiddeld  7"  7™15s 
Het  ware  lengteverschil  bedraagt  7“7™19®. 
Om  uit  53  gevallen,  waarbij  de  tijd  ruwweg  tot  op  slechts  een 
tiende  uur  is  gemeten,  zulk  een  groot  lengteverschil  tot  op  4 secunden 
nauwkeurig  te  verkrijgen,  is  zeker  hoogst  merkwaardig. 
17 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Hl,  XV.  A*'.  1906/7. 
