( 255  ) 
Hier  hebben  wij  een  hoofdmaximum  om  8 uur  ’s  morgens  en  een 
secundair  maximum  om  6 uur  ’s  avonds,  en  het  blijkt  dus,  dat  het 
aanvangsuur  der  G-storingen  afhankelijk  is  van  den  stand  der  zon 
ten  opzichte  van  het  waarnemingsstation  en  ook  dat  de  uren,  die 
het  meest  geeigend  zijn  voor  den  aanvang  van  een  G-storm,  evenzoo 
het  ontstaan  van  een  beginstoot  begunstigen. 
Verdeeling  van  den  tijd  van  maximumstoring 
over  het  etmaal  (in 
Uur 
0 
2 4 6 8 
10 
12  14 
16 
18  20  22 
Intensiteit 
1 ! 
H.5 
6.7  5.5  1 .8  4.7  12.8 
12.6  5.3 
6.1 
6.1  10.9  16.2 
1 
== 
== 
1 
)) 
2 
IG.9 
9.1  5.9  1.2  1.4 
7.3 
7_6  3.9 
7.6 
10.8  13.5  15.2 
S-  1 
» 
3 en 
4 
üTi 
4.0  2.4  1.6  0.8 
4.0 
7.2  6.8  12.0  13.6  17.2  19.2 
stor.  1 
— 
1 
1 
Alle 
14.1 
7.4  4.9  1 .5  2.4 
8.6 
9.2  4.8 
7.8 
9.7  13.3  16.3 
Intensiteit 
12.3  16.7  10.9  5.8  4.3  1^ 
5.8  2.9 
2.9 
5.1  10.1  9.4 
2 
11.3 
7.7  3.6  5.6  3.3 
8.5  11.3  8.5 
6.1 
5.2  14.1  14.9 
G-  1 
■ 
sssss 
» 
3 en 
4 
12.2 
9.3  5.8  3.2  3.5 
7.7 
9.0  6.4 
8.0 
7.7  10.3  17.0 
stor.  1 
[ 
Alle 
11.9  10.2  6.0  4.6  3.6 
9.2 
9.2  6.5 
6.3 
6.3  11.6  14.8 
■MM 
= 
De  verdeeling  van  den  tijd  waarop  de  storing  haar  grootste  inten- 
siteit bereikt  is  dus  voor  alle  soorten  van  storingen  dezelfde  en 
vertoont  een  hoofdmaximum  ’s  avonds  om  10  uur,  een  secundair 
maximum  om  11  uur  ’s  morgens,  en  minima  om  8 uur  ’s  morgens 
en  3 uur  ’s  middags.  Derhalve  is  de  ontwikkeling  van  een  storing 
sterk  afhankelijk  van  den  stand  van  de  zon  ten  opzichte  van  het 
waarnemingsstation  en  wel  op  dezelfde  wijze  voor  S-  en  G-storingen. 
Vergelijken  wij  deze  verdeeling  met  die  van  de  aanvangstijden, 
dan  blijkt : dat  op  de  uren,  waaroj)  de  hans  voor  een  maximum  van 
storing  begint  te  stijgen,  de  grootste  kans  voor  het  aanvangen  van  een 
storing  bestaat.  Dientengevolge  mogen  wij  besluiten : dat  de  ontvanke- 
lijkheid van  het  aardmagneetveld  voor  gestoordheid  aan  een  dagelijksche 
en  een  half  dagelijksche  periode  onderhevig  is,  hoe  ook  de  oorsprong 
der  gestoordheid  moge  wezen,  ’t  zij  plotseling  of  geleidelijk. 
Dezelfde  uitkomst  volgde  al  uit  het  doorzien  van  de  honderdtallen 
van  dagkrommen  bij  het  opmaken  der  storingslijst,  De  bewegelijk- 
heid bleek,  na  een  groote  rust  in  de  morgenuren,  ongeveer  te  8 uur 
17* 
