( 263  ) 
de  eerste  plaats,  dat  de  dubbele  binding  de  intramoleculaire  atoom- 
verschniving,  die  bij  de  HoFMANN’sche  reactie  moet  worden  aangenomen, 
verhindert  ’)  en  in  de  tweede  plaats,  dat  het  amine  dat  zou  moeten 
ontstaan,  in  dit  geval  het  C^HjCH  = CHNH,  in  de  gegeven  omstan- 
digheden verandering  ondergaat  ’). 
Het  eerste  is  nu  niet  het  geval,  daar  het  gelakte  uit  het  kaneel- 
zuuramide  te  maken  het  ureumderivaat : 
C,H,CH=CH— NH 
C6H5Ch=  Ch — Co — Nh 
waarbij  dus  de  helft  van  het  amide  de  omzetting  heeft  ondergaan. 
Waar  het  hier  een  onverzadigd  amide  geldt,  is  het  aangewezen 
om  gebruik  te  maken  van  de  wijziging  van  Hoogewerff  en  van  Dorp 
en  niet  met  vrij  halogeen  te  werken.  Verder  moet  de  hypochloriet- 
oplossing  geen  extra  alkali  bev^atten  en  werd  wegens  de  onoplos- 
baarheid van  het  kaneelzuuramide  en  de  daardoor  veroorzaakte  onwerk- 
zaamheid, in  alcoholische  oplossing  gewerkt. 
Kan  het  op  het  eerste  gezicht  ook  eenigszins  vreemd  lijken,  dat 
in  alcoholiscTie  oplossing  het  ur.eumderivaat  en  niet  het  urethaan 
ontstaat,  zoo  wordt  dit  toch  verklaarbaar  door  de  proeven  van 
Stieglitz  en  Earle  =*)  dat  isocjanaten  zeer  gemakkelijk  met  halogeen- 
amiden  reageeren. 
Ter  bereiding  van  het  ureumderivaat  lost  men  het  kaneelzuuramide 
op  in  de  achtvoudige  hoeveelheid  96  pCt.  alcohol,  laat  tot  gewone  tem- 
peratuur af  koelen  en  druppelt  langzaam  de  KOCl  oplossing  toe,  bereid 
volgens  Graebe  en  waarbij  de  overmaat  alkali  onmiddellijk  voor 
het  gebruik  door  2]Sr  HCl  is  geneutraliseerd  (op  2 mol.  amide  1 mol. 
KOCl).  De  vloeistof  verwarmt  zich  en  spoedig  scheidt  zich  een 
kristalbrij  van  zeer  fijne  naalden  af.  Na  eenige  uren  wordt  afge- 
h Bij  de  groote  analogie,  die  er  bestaat  tusschen  de  LossEN’sche  omlegging  van 
hydroxamzuren  en  de  HoFMANN’sche  reactie  was  deze  eerste  onderstelling  wel  niet 
waarschijnlijk  daar  Thiele  toch  uit  het  geacyleerde  kaneelhydroxamzuur  het  urethaan 
C6H5GH  = GH — NH — GO0G2H5  bereidde.  Een  tweede  aanwijzing,  hoewel  minder  be- 
wijzend, bij  de  meer  verwijderde  analogie  tusschen  de  BECXMANN’sche  omzetting  en 
de  HoFMANN’sche  reactie,  was  het  ontstaan  van  isochinoline  uit  het  oxim  van 
kaneelaldehyd  (Ber.  27,  1954). 
2)  Zie  Thiele,  Ann.  309.  197. 
3)  Amer.  Ghem.  .Journ.  30,  412.  G 1904,  I,  239. 
Dit  is  ook  de  reden,  waarom  bij  de  bereiding  van  urethanen  volgens  Jeffreys 
het  Na  alcoholaat  in  eens  toegevoegd  moet  worden. 
5)  Ber.  35,  2753. 
