( 281  ) 
zoover  men  wel  altijd  tot  glucose  besluiten  mag  uit  den  neer- 
slag van  cuproöxyd  na  behandeling  met  Fehling’s  proefvocht  — in 
andere  bloemdeelen  dan  de  eigenlijke  nectarien  en  vooral  in  de 
bloemkroon,  een  zeer  algemeen  verschijnsel  is  (waarop  ik  nader  hoop 
terug  te  komen)  en  zich  niet  bepaalt  tot  die  bloemen,  waar  meel- 
draden en  bloemkroon  met  elkander  vergroeid  zijn.  Er  is  hier  veel 
eer  sprake  van  een  quantitatief  verschil  dan  van  eene  bizondere 
eigenschap,  die  bij  deze  bloemen  valt  op  te  merken. 
2.  Bij  Stellaria  media  zijn  de  epipetale  meeldraden  meestal  ge- 
aborteerd, terwijl  van  de  episepale  in  den  regel  slechts  3 zijn  over- 
gebleven. Deze  3 meeldraden  dragen  aan  den  voet,  aan  de  buiten- 
zijde, een  klier,  die  nectar  afscheidt. 
Brengt  men  eene  bloem  in  de  vochtige  kamer  en  kwetst  men  één 
der  helmdraden  met  de  pincet,  dan  springen  tater  de  helmknoppen 
der  niet  gekwetste  meeldraden  open  doch  de  andere  blijft  gesloten. 
En  wanneer  men  losse  helmknoppen  uit  de  bloem  in  de  vochtige 
kamer  brengt  naast  een  intact  gebleven  bloem,  dan  blijven  de  losse 
helmknoppen  gesloten,  terwijl  de  helmknoppen  uit  de  bloem  open- 
springen. Zoowel  de  bloembladen  als  de  meeldraden  doen  uit  Fehling’s 
proefvocht  cuproöxyd  neerslaan;  ook  het  weefsel  aan  den  voet  der 
kelkbladen  reageert  daarop.  Maar  het  openspringen  der  helmknoppen 
staat  niet  hiermee  in  verband;  verwijdert  men  de  kroon  bladeren, 
dan  heeft  dit  geen  invloed  op  de  uitkomst  van  de  zooeven  ver- 
melde proef. 
De  proef  wijst  er  op,  dat  het  water  aan  de  helmknoppen  wordt 
onttrokken  door  de  osmotische  werking,  die  uitgaat  van  het  nectarium. 
In  verband  hiermee  verdient  het  opmerking,  dat  de  nectarien  van 
den  epipetalen  ki-ans  en  ook  die  van  de  ontbrekende  meeldraden 
uit  den  episepalen  krans,  tegelijk  met  de  meeldraden  geaborteerd  zijn. 
Hetzelfde  neemt  men  waar  bij  Cerastium  semidecandrum  L.,  C.  erec- 
tum  L.  en  Holosteum  umbellatum  L. ; ook  hier  zijn  de  honigklieren 
der  ontbrekende  meeldraden  doorgaans  verdwenen. 
Bij  de  Papilionaceae  waarvan  ik  Lupinus  luteus  L.,  Lupinus 
grandifolius  L.,  Lathyrus  odoratus  L.,  Lathyrus  latifolius  L.  en 
Vicia  Faba  L.  onderzocht,  springen  zooals  bekend  is  de  helm- 
knoppen reeds  open  in  de  gesloten  bloem.  De  bloembladen  doen  uit 
Fehling’s  proefvocht  cuproöxyd  neerslaan,  doch  oefenen  geen  invloed 
uit  op  het  openspringen  der  helmknoppen.  Bloemknoppen  van  Lathyrus 
latifolius  en  Lathyrus  odoratus  werden  van  bloembladen  ontdaan, 
in  de  vochtige  kamer  gebracht  tegelijk  met  losse  helmknoppen.  De 
losse  helmknoppen  bleven  gesloten,  doch  de  andere  sprongen  open. 
Op  dezelfde  wijze  als  de  bloemen  van  Stellaria  media  en  der 
