( 286  ) 
stelling,  Avelke  zij  zich  van  hare  werking  maken,  ook  verschillend 
genoemd  (Amboceptor  van  Ehrlich,  Substance  sensibilisatrice  van 
Bordet,  Fixateur  van  Metchnikoee).  De  andere  stof,  die  normaliter 
in  allerlei  sera  in  grooter  of  kleiner  hoeveelheid  voorkomt,  wordt 
door  verhitten  op  55 — 56°  C.  of  door  staan  aan  het  licht  zeer  gemak- 
kelijk ontleed.  Het  is  verder  gebleken,  dat  laatstgenoemde  stof  iden- 
tiek is  met  een  reeds  vroeger  door  Fodor *  *)  en  Flügge  in  normaal 
bloedserum  aangetoonde  bactericide  stof,  waaraan  door  Büchner  de 
naam  alexine  gegeven  is.  Naast  dezen  naam  worden  tegenwoordig 
ook  de  benamingen  komplement  (Ehrlich)  en  cytase  (Metchnikoef) 
gebruikt. 
Had  reeds  in  1889  Metchnikoef  op  de  analogie  tusschen  haemo- 
lyse  en  bacteriolyse  gewezen,  door  latere  onderzoekingen  kon  dit 
vermoeden  volkomen  bevestigd  worden. 
In  1901  publiceerden  Bordet  en  Gengou  ’)  een  methode  om  door 
middel  van  komplementbinding  de  aanwezigheid  van  een  ,, substance 
sensibilisatrice”  in  sera  van  dieren,  die  tegen  bepaalde  micro-orga- 
nismen  geïmmuniseerd  waren,  aan  te  toonen.  Tegelijk  vonden  ze, 
dat  deze  amboceptor  een  specifieke  is ; dat  b.v.  de  in  het  bloed  van 
dieren,  welke  tegen  choleravibrionen  geïmmuniseerd  waren,  voorko- 
mende amboceptor  wel  werkzaam  is  tegenover  de  choleravibrionen 
zelf,  maar  niet  tegenover  andere  bacteriën,  b.v.  typhusbacillen. 
Omgekeerd  is  men  dus  in  de  gelegenheid  om  met  behulp  van  een 
voorhanden  amboceptor,  door  middel  van  komplementbinding,  het 
daarbij  behoorend  micro-organisme  van  andere  te  onderscheiden. 
Gebruik  makende  van  genoemde  methode  van  Bordet — Gengoü 
gelukte  het  aan  Besredka  *)  ook  in  een  door  hem  bereid  antistrepto- 
coccenserum  een  amboceptor  aan  te  toonen.  Dit  serum  was  verkregen 
van  een  paard,  dat  gedurende  eenigen  tijd  intraveneus  was  ingespoten 
met  een  mengsel  van  6 —8  verschillende  streptococcen,  die  op  één 
uitzondering  na  direct  — dus  zonder  passage  door  dieren,  van  patho- 
logische processen  van  den  mensch  afkomstig  waren.  Verder  heeft 
hij  van  de  aanwezigheid  van  een  amboceptor  in  zijn  serum  gebruik 
gemaakt,  om  na  te  gaan,  of  het  misschien  mogelijk  zou  zijn,  met 
behulp  van  die  stof,  verschillende  stammen  van  streptococcen  van 
elkaar  te  scheiden. 
Onder  de  voornaamste  bezwaren,  welke  nog  steeds  bij  de  berei- 
ding van  een  antistreptococcenserum  worden  ondervonden,  dient  in 
9 Deutsche  Med.  Wochenschrift,  1887.  N^.  34,  S.  745. 
2)  Zeitschrift  für  Hygiene,  Bd.  IV,  S.  208. 
3)  Annales  de  l’Inst.  Pasteur,  T.  15,  1901,  p,  289. 
*)  Annales  de  l’Inst.  Pasteur,  T.  18,  1904,  p.  363. 
