( 318  ) 
van  Dj  en  D^  zeer  sterk  asymmetrisch  gemaakt  kon  worden,  hetgeen 
als  gevolg  van  straalkromming  gemakkelijk  in  alle  bijzonderheden 
te  verklaren  was.  Het  bestaan  van  „dispersiebanden”  was  daarmee 
buiten  twijfel  gesteld. 
Maar  volkomen  constant  was  het  zuivere  effect  van  emissie  en 
absorptie  bij  deze  proeven  niet,  en  aangaande  de  dichtheid  van  den 
natriumdamp  in  de  verschillende  deelen  der  vlam  kon  men  slechts 
gissingen  maken.  Bovendien  was  het  dwarrelend  opstijgen  der  heete 
gassen  oorzaak,  dat  alle  lichtstralen,  ook  die  welke  geen  anomale 
dispersie  ondergingen,  merkbaar  van  den  rechten  weg  afweken,  zoo- 
dat  de  verschijnselen  te  veranderlijk  waren  om  de  werking  der  dis- 
persie streng  afgezonderd  van  die  der  emissie  en  absorptie  te  kunnen 
vertonnen. 
Er  moest  dus  gestreefd  worden  naar  het  verkrijgen  van  een  zoo 
goed  mogelijk  homogene  dampmassa  en  van  een  inrichting  die  ver- 
oorlooft, daarin  dan  naar  willekeur  plaatselijke  verschillen  in  de 
dampdichtheid  te  weeg  te  brengen  op  zulk  een  wijze,  dat  de  gemid- 
delde dichtheid  er  geen  verandering  van  beteekenis  door  ondergaat. 
Het  absorbeerend  vermogen  zou  dan  als  constant  mogen  worden 
beschouwd.  Tevens  was  het  wenschelijk,  den  damp  bij  betrekkelijk 
lage  temperatuur  te  onderzoeken,  zoodat  men  geen  rekening  te  houden 
had  met  zijn  emissiespectrum. 
In  een  reeks  fraaie  onderzoekingen  omtrent  het  brekend  vermogen 
en  de  fluorescentie  van  natriumdamp  heeft  R.  W.  Woon  den  damp 
zich  laten  ontwikkelen  in  een  luchtledige  buis,  die  electrisch  verhit 
werd.  Door  juiste  regeling  van  de  stroomsterkte  bleek  de  dichtheid 
A^an  den  damp  daarbij  zeer  gelijkmatig  gehouden  te  kunnen  worden. 
Van  die  ondervinding  gebruik  makende,  heb  ik  voor  het  onder- 
zoeken van  dispersiebanden  de  volgende  inrichting  samengesteld. 
Toestellen. 
NN'  (zie  fig.  1)  is  een  buis  van  nikkel,  60  cm.  lang,  5,5  cm. 
diameter,  0,07  cm.  wanddikte.  Het  middelste  gedeelte  daarvan,  ter 
lengte  van  30  cm.,  bevindt  zich  binnen  een  electrischen  oven  van 
Heraeus  (model ; E,  3).  Over  de  uiteinden  zijn  deksels  geschoven, 
die  ■ met  hun  rand  in  twee  op  de  buis  gesoldeerde  ringvormige 
gootjes  komen  en  haar  dus  luchtdicht  afsluiten  Avanneer  men  de 
gootjes  aanvult  met  kit.  Als  de  oven  in  Averking  is,  houdt  een  voort- 
durende waterstroom,  geleid  door  de  beide  mantels  M en  M' , de  uit- 
0 R,  W.  WooD,  Phil.  Mag.  [6],  3,  p.  128;  6,  p.  362. 
