( 341  ) 
testis  niet  heeft  op  te  vatten  als  eenvoudige  oernierkanaaltjes,  doch 
als  nieuw  gevormde  kanalen,  die  geheel  of  grootendeels  den  weg 
gebruiken,  hen  door  de  oernierkanaaltjes  gegeven.  En  dat  zij  dezen 
weg  kunnen  gebruiken  vindt  zijn  oorzaak  daarin  dat,  volgens  Felix 
en  Bühler^)  van  een  functioneeren  van  de  oernier  bij  inonodelphe 
zoogdieren,  zelfs  bij  ’t  varken,  waar  ze  zoo  sterk  ontwikkeld  is, 
hoogstwaarschijnlijk  geen  sprake  is. 
Niet  aldus  bij  de  didelphe  zoogdieren.  Hier  functioneert  zooals 
bekend,  de  oernier  niet  alleen  embryonaal,  doch  nog  gedurende  de 
eeiste  periode  van  het  individueele  leven.  Eene*  scheiding  der  oernier 
in  twee  deelen  zooals  die  bij  reptiliën  wordt  aangetrotfen  komt  daarbij 
niet  tot  stand. 
De  verbinding  van  de  geslachtsklier,  speciaal  van  den  testikel, 
met  haar  uitvoergang,  den  Woltf’schen  gang  kon  nu,  zoo  kan  men 
veronderstellen,  in  het  stadium,  Avaarop  bij  andere  dieren  deze  A'er- 
binding  pleegt  op  te  treden,  bij  de  buideldieren  niet  met  behulp  van 
oernierkanaaltjes  tot  stand  komen  omdat  deze  nog  hunne  excretorische 
functie  hadden  te  vervullen. 
In  de  plaats  hiervan  zou  dan  de  verbinding  op  die  wijze  tot 
stand  komen  dat  de  Woltf’sche  gang  kraniaalwaarts  uitgroeide  en 
zelf  de  verbinding  tusschen  de  klier  en  haar  uitvoerbuis  tot  stand 
bracht. 
Men  zou  dan  eindelijk  de  kanalen,  die  geheel  secundair  en  onafhan- 
kelijk van  oernierkanalen  in  het  weefsel  van  den  epididyrais  optreden, 
op  gelijke  wijze  kunnen  verklaren,  n.1.  als  de  kanalen  die  dezelfde 
beteekems  hebben  als  de  coni  vasculosi,  maar  nu,  om  dezelfde  reden, 
niet  ontstaan  op  den  bodem  van  oernierkanaaltjes,  doch  zoowel  plaat- 
selijk als  tijdelijk  daarvan  gescheiden. 
Eene  andere  beschouwingswijze  zou  deze  zijn,  dat  het  in  de  kiemklier 
inwoekerend  kanaaltje  niet  zijn  zoude  de  Wolff’sche  gang,  doch  het 
meest  kraniale  oernierkanaaltje,  zoodat  met  andere  woorden  het 
zoogenaamde  sexueele  deel  van  de  oernier  bij  de  buideldieren  gere- 
duceerd zou  zijn.  Ik  geloof  niet  dat  deze  zienswijze  juist  is,  ten  eerste 
omdat  er  geen  grens  tusschen  beide  kanalen  waar  te  nemen  is,  en 
ten  tweede  omdat  bij  de  reductie  der  oernier,  zooals  boven  is  gezegd, 
bij  de  buideldieren,  zoover  mijne  preparaten  reiken,  niets  Avaar  te 
nemen  IS  van  verschillen  tusschen  de  oernierkanaaltjes  onderling, 
wat  bij  eene  omvorming  van  oernierkanaaltje  tot  verbindende  gang 
toch  wel  het  geval  zou  moeten  zijn. 
b Félix  und  Bühler,  Die  EntAvickelung  der  Harn  und  Geschlechlsorgane  in 
deT  Wirbelüere'^^''''^  vergleichenden  und  experiraentellen  EntAvickelungsgeschichte 
