( 366  ) 
Er  moest  nu  nog  nagegaan  worden  of  eene  herhaling  van  de  ver- 
effening deze  middelbare  fouten  kon  verkleinen.  Dit  bleek  duidelijk  voor 
(51),  (511),  (5111)  niet  in  merkbare  mate  mogelijk.  Voor  (51 V)  bleek 
het  mogelijk  de  fouten  gelijkmatiger  te  verdeelen.  Echter  werd 
daardoor  de  kwadraatsom  slechts  van  2657  tot  2614  teruggebracht. 
In  plaats  van  de  coëfficiënten  a^,  c,,  en (zie  § 12)  komen  dan 
= -I-  4.3251 3 e',  = + 0.023276 
b\  = + 0.409153  f\  = — 0.0025269 
c',  = + 0.0015563 
De  afwijkingen  worden  als  W--R\  gegeven  in  Tabel  IX. 
§ 15.  Voorstelling  der  waarnemingen  door  een  formule  met  vier 
termen. 
Wij  hebben  de  in  noot  2 van  §11  aangekondigde  berekening  van 
eene  formule  van  den  vorm 
volgens  de  methode  van  E.  F.  v.  n.  Sande  Bakhuyzen,  die  weder 
veel  gemak  bleek  op  te  leveren,  thans  ook  geheel  uitgevoerd. 
Gevonden  worden  vier  oplossingen  {C)  en  wel  ((71),  ((7II),  ((7111) 
aansluitende  tot  — 253°,  terwijl  bij  ((7 IV)  alleen  op  aansluiting  tot 
— 217°  gelet  is. 
De  coëfficiënten  zijn  de  volgende : 
1 
. 2 
3 
4 
a 
+ 4.30192 
+ 4.30571 
4-  4.30398 
4-  4.33031 
b 
+ 0.357902 
0.366351 
4-  0.363681 
4-  0.421271 
c 
— 0.0250934 
— 0.0192565 
— 0.020071 
4-  0.018683 
e 
+ 0.0257462 
+ 0.0270158 
4-  0.0270044 
4-  0.035268 
De  afwijkingen  zijn  onder  W — Rci,  ^ — Rcii,  ^ — Rcill>  ^ Rciv 
in  Tabel  IX  opgegeven. 
Evenals  bij  de  5-termige  formule  bleek  ook  nu  weder  de  afwijking 
bij  — 182°  grooter  dan  de  anderen. 
Bij  berekening  3 werd  getracht  de  fouten  gelijkmatiger  te  verdeelen, 
doch  hun  kwadraatsom  bleek  nu  grooter  te  zijn  geworden. 
De  middelbare  fouten  zijn,  bij  ((71),  ((7II),  ((7III)  de  waarnemingen 
tot  —253°,  bij  ((7IV)  slechts  tot  —217°  meenemende,  voor 
