( 368  ) 
Dierkunde.  — De  Heer  Weber  doet  eene  mededeeling  over:  ,,l)e 
vischfauna  van  Nieuiv-Guinea.” 
In  bet  jaar  1877  verscheen  van  de  band  van  P.  Bi.eeker  „Quatrième 
mémoire  sur  la  faune  ichtl  jologique  de  la  Nouvelle-Guinée,”  die 
341  soorten  optelt.  Het  zijn  uitsluitend  marine  en  brakwater-visscben, 
die  hier  genoemd  worden  en  het  bewijs  leveren  — wat  trouwens 
niet  anders  te  verwachten  was  — dat  de  litorale  vischfauna  van 
Nieuw-Guinea  deel  uitmaakt  van  de  groote  indo-pacifische  fauna,  die 
zich  uitstrekt  van  de  Oostkust  van  Afrika  tot  aan  de  Westpacifische 
eilanden. 
Dit  werd  andermaal  bevestigd  door  soortgelijke  lijsten,  die  W. 
Macleay  in  j876  en  in  1882  bekend  maakte  en  die  op  de  Zuidkust 
van  Britsch  Meuw-Guinea  en  de  Torresstraat  betrekking  hadden.  Ook 
zij  beantwoorden  niet  aan  den  wensch  van  Bleeker,  dat  men  er 
zich  op  moge  toeleggen  ook  kennis  te  krijgen  van  de  riviervisschen 
van  Meuw-Guinea.  Aan  dien  wensch  werd  voor  een  deel  voldaan 
door  mededeeling  omtrent  visschen  gevangen  in  de  Strickland-,  Goldie-, 
Paumomu-rivier  en  een  aantal  beken,  alle  gelegen  in  het  zuid- 
oostelijke of  Britsche  gedeelte  van  het  eiland : mededeelingen  te  danken 
aan  W.  Macleay,  E.  P.  Ramsay,  I.  Douglas-Ogilby,  A.  Perügia, 
G.  Boulenger.  Het  aantal  dier  visschen  bedraagt  25.  Zoolang  echter 
het  Duitsche  en  Nederlandsche  gedeelte  van  Meuw-Guinea  aangaande 
dit  gedeelte  der  fauna  onbekend  bleef,  waren  zij  niet  in  staat  ons 
een  beeld  te  geven  van  den  aard  der  vischfauna  van  dit  groote 
eiland.  Dit  is  te  'meer  te  betreuren  als  men  bedenkt,  dat  zoet- 
watervisschen  een  uitstekend  hulpmiddel  zijn  voor  de  beantwoording 
van  zoogeographische  vragen.  Wil  men  hiervan  gebruik  maken,  zoo 
heeft  men  evenwel  het  volgende  in  het  oog  te  houden. 
Treft  men  in  streken,  die  thans  door  zee  gescheiden  zijn,  eendere 
of  nauwverwante  zoetwatervisschen  aan  voor  die  de  zee  eene  onover- 
komelijke barrière  is,  zoo  is  men  tot  het  besluit  gerechtigd,  dat  die 
streken  vroeger  in  directen  of  indirecten  samenhang  stonden.  Er  zijn 
echter  onder  de  riviervisschen  kategoriën,  die  tot  zoodanige  bewijs- 
voering niet  gebruikt  kunnen  worden  of  slechts  met  groote  omzichtig- 
heid. Naast  trekvisschen  zijn  hiei  die  visschen  te  noemen,  die  tevens 
in  brak-,  des  desnoods  ook  in  zeewater  kunnen  voorkomen. 
De  zoog.  wet  van  E.  von  Martens  zegt,  dat  van  de  polen  naar 
den  equator  het  aantal  brakwaterdieren  toeneemt.  Dat  geldt  ook  voor 
de  visschen,  in  het  bizonder  voor  die  van  den  indo-australischen 
Archipel  en  in  zeer  opmerkelijke  mate  voor  die  van  de  eilanden 
beoosten  Borneo  en  Java.  Dank  zij  hunne  vroegere  landverbinding 
