( 369  ) 
inèt  het  vasteland  van  Azië  zijn  de  groote  Soenda-eilanden  eenè 
vischfauna  deelachtig  geworden,  waarvan  de  qualitatief  en  quantitatief 
belangrijkste  elementen  geen  gelegenheid  hadden  zich  verder  oost- 
waarts te  verspreiden.  De  oostelijke  eilanden-wereld  bood  dus  in 
haar  rivieren  een  door  visschen  nagenoeg  onbewoond  terrein  aan, 
waarvan  allengs  gebruik  gemaakt  werd  door  visschen,  die  in  zee-  of 
brakwater  t’huis  behoorende,  voldoende  elasticiteit  bezaten,  om  ook 
in  zoetwater  te  kunnen  aarden.  De  concurrentie  met  de  voor  het 
leven  in  zoetwater  beter  ingerichte  aziatische  vormen  (Cjprinidae, 
Mastacembelidae,  Ophiocephalidae,  Labyrinthici  etc.)  ontbrak,  alles 
ten  voordeele  der  immigranten  van  uit  zee.  De  riviervisschen  van 
Celebes  pleiten  voor  deze  opvatting  even  als  hetgeen  men  weet  van 
Ternate,  Ambon,  Halmahera  enz. 
Het  gelijke  verschijnsel  doet  zich  voor  in  de  zoete  wateren  van 
Australië.  Zij  herbergen  echter  daarnaast  autochthone  vormen,  deels 
van  hoogen  ouderdom,  deels  jongere  vormen,  die  voor  een  deel 
oorspronkelijk  zeker  marine  immigranten  waren,  maar  zich  geheel 
aan  het  leven  in  zoet  water  hebben  aangepast  en  het  character  van 
echte  zoetwatervisschen  hebben  aangenomen. 
De  fauna  van  Australië  verheugt  zich  tegenwoordig  in  een  alge- 
ineene  en  warme  belangstelling  — er  zijn  er  immers  die  zelfs 
meenen,  dat  de  wieg  van  den  mensch  hier  zou  gestaan  hebben  
daarbij  speelt  eene  belangrijke  rol  de  duur  der  isolatie  van  Australië 
van  andere  deelen  der  aarde.  Een  gewichtige  schakel  in  dien 
keten  van  overwegingen  vormt  Nieuw-Guinea. 
Het  is  daarom  een  heugelijk  feit,  dat  de  Nederl.  Nieuw-Guinea- 
expeditie  van  1903  onder  leiding  van  Prof.  A.  A.  Wichmann,  naast 
andere  schatten  ook  eene  uitgebreide  verzameling  visschen  uit  ver- 
schillende meren  en  talrijke  rivieren  en  beekjes  meêbracht,  die  ons 
een  goed  inzicht  geeft  in  den  aard  der  zoetwater-fauna  van  het 
noorden  van  het  eiland.  Het  was  een  aanwinst,  dat  ik  bij  de  studie 
dezer  verzameling  gebruik  kon  maken  van  hetgeen  Dr.  F.  W.  R. 
Koch,  de  medicus  der  expeditie  van  het  Kon.  Aardrijkskundig  Ge- 
nootschap naar  Zuid-Nieuw-Guinea,  in  het  brakke  water  van  den 
mond  der  Meraukerivier  had  bijeengebracht. 
Uit  het  resultaat  van  die  studie,  dat  elders  gepubliceerd  zal  wor- 
den, mogen  enkele  meer  algemeene  uitkomsten  vermeld  worden. 
Alle  visschen  bijeentellende,  die  thans  uit  meren,  beken  en  rivieren 
van  Nieuw-Guinea  bekend  ^ijn,  krijgt  men  een  cijfer  van  90  soorten. 
Hiervan  werden  slechts  ongeveer  31  uitsluitend  in  zoetwater  aan- 
getroffen. 
Bij  nader  onderzoek  blijkt,  dat  op  een  aantal  uitzonderingen  na 
