. (381  ) 
zijn  die  van  „Systèrae  Vil”  op  p.  78  van  mijn  Deuxième  Mémoire, 
door  aanbrenging  der  Jupiterstoringen  op  1906  herleid.  De  middelbare 
fout  der  daar  gevonden  waarde  van  p is  zoo  klein,  dat  het,  hoewel 
met  absoluut  on  mogelijk,  toch  zeer  onwaarschijnlijk  is,  dat  de  gevonden 
correctie  voor  de  middelbare  anomalie  geheel  of  zelfs  grootendeels 
door  een  fout  in  p verklaard  kon  worden.  Rekent  men,  dat  de 
gevonden  LM  eigenlijk  geldt  voor  de  middelste  waarneming,  dus 
voor  25  September,  dan  zou  men  hebben: 
44" 6955 
Ap  = 4- 
- = -f  0"  016787 
2662.50 
f*  67  maal  grooter  zou  zijn  dan  de 
mi  delbare.  De  middelbare  anomaliên  voor  28  Augustus  en  10  October 
zouden  dan  respectievelijk  slechts  0"  469  kleiner  en  0"  249  erooter 
worden  dan  de  aangenomene. 
^ eeleei  is  het  aan  te  nemen,  dat  de  gevonden  correctie  van  M 
ontstaan  is  door  de  verwaarloosde  storingen  van  dat  element,  met 
name  door  Saturnus.  Deze  storing  heeft  den  vorm 
dt^. 
-u  tO 
Zelfs  als  men  de  waarde  van  beide  termen  afzonderlijk  kende  in 
p aats  van  hun  som,  ook  dan  nog  zou  het  onmogelijk  zijn,  uit  de 
waarde  van  het  dubbelintegraal  te  besluiten  tot  de  eindwaarde  van 
d.i,  tot  de  correctie  van  p voor  1906.  Eerst  waarnemingen, 
bitlissen.  "“strekken,  kunnen  hieromtrent 
Iets  dergelijks  geldt  van  rr  en  Voor  het  korte  tijdvak,  door  de 
waarnemingen  omvat,  kan  zelfs  een  willekeurig  deel  4n  de  corltie 
eTem™ten"HTd'‘  ^7'  ^ ‘-“gehemde 
elementen.  Houden  we  het  baanvlak  vast,  dan  hangt  de  schijnbare 
plaats  van  het  hemellichaam,  behoudens  kleine  veranderingen  in  den 
lus-vec  or,  die  nabij  de  oppositie  van  minder  invloed  zijn,  geheel 
af  van  de  lengte  in  de  baan,  dus  van  ® 
Z = jr  V. 
Men  zal  dus  aan  de  elementen  willekeurige  kleine  wiiziffins-en 
an7r:;Ts  Zhts  ™- 
AZ— A^r-j-Aü  — 0 
dus 
26* 
