( 386  ) 
éenigen  tijd  in  den  vorm  van  mooie,  dikke  naalden  afzette.  Dezé 
stof  ontleedt  zich  bij  hoogere  temperatuur  en  bij  het  smelten.  Bij 
192°  in  het  bad  geplaatst,  smolt  het  bij  194°.  Door  de  cyaan- 
waterstof,  die  door  verhitten  vrij  komt,  in  kaliloog  op  te  vangen 
en  deze  met  zilvernitraat  te  titreeren,  kon  aldus  het  stikstofgehalte 
bepaald  worden. 
Gev.  I II 
C 82.63  82.76 
H 11.2511.26 
N 
III  IV  V VI  VII 
koperoxyde  loodchromaat  getitrecvd 
3^92^94  ~3^B0^  2.8r2To 
Ber.  voor  Cg^  ON 
82.86 
10.66 
3.03 
Eén  mol.  cyaanhydrine  gaf  met  één  mol.  aethylalcohol  en  één 
mol.  zoutzuur  een  stof,  die  bij  230°  in  het  bad  geplaatst  bij  235°  smolt, 
deze  was  echter,  zooals  de  elementairanalyse  uitmaakte,  niet  de 
te  verwachten  aethylester  van  het  correspondeerende  zuur.  Deze  stof 
is  niet  verder  onderzocht. 
Lupeolbenzoaat  op  dezelfde  wijze  als  lupeol  met  het  mengsel  van 
Kiliani  behandeld,  bleef  onveranderd,  evenals  lupeon,  dat,  in  benzol 
opgelost,  bij  40°  gedurende  4 uur  daarmede  geroerd  werd. 
Door  inwerking  van  chroorazuuranhydride  bij  hoogere  temperatuur 
op  lupeon  ontstonden  zure  producten,  die  niet  krystallijn  konden 
verkregen  worden. 
Het  neutrale  oxydatieproduct  van  lupeol  met  kalium permanganaat 
en  zwavelzuur  was  een  mengsel,  dat  zich  uiterst  moeilijk  liet  scheiden. 
Behalve  lupeon  kon  er  geen  ,,einheitliche”  stof  uit  afgezonderd  worden. 
Daar  Senkowski  uit  cholzuur,  door  verhitten  met  alkalisch 
permanganaat,  phtaalzuur  verkreeg,  beliandelde  ik  23  gram  lupeol 
op  dezelfde  wijze.  Het  werd  echter  geheel  weggeoxydeerd.  Dit  pleit 
dus  niet  voor  een  henzolkern  in  het  lupeol. 
Door  oxydatie  van  lupeolacetaat  in  azijnzuur  met  chroomzuur 
verkreeg  ik  een  product,  waarvan  de  elementairanalyses  getallen 
gaven,  die  voldoende  overeenstemmen  met  de  berekende  waarden 
voor  Cgg  Hgg  O,. 
Bij  285°  in  het  bad  geplaatst,  smolt  het  bij  295°  na  sinteren  tot 
een  donkerbruine  massa. 
In  alcoholische  oplossing  kleurde  deze  stof  blauw  lakmoes  niet 
rood,  ook  niet  bij  verdunnen  met  water,  toch  liet  ze  zich  zeer 
gemakkelijk  titreeren  met  alcoholische  kali,  met  phenolphtaleïne  als 
indicator.  Aannemende,  dat  één  mol.  één  mol.  KOH  verbruikt,  werd 
het  M.G.  uit  deze  titraties  gevondcm  op  521  en  524;  ber.  voor 
Cgg  Hgg  M.G.  = 512,5 
1)  Monalsch.  f.  Chera.  17.  1 (1896). 
