( 387  ) 
Gev.  C 7 / .59  77.23  76.87  77.24  Ber.  voor  O 77  28 
H 10.75  10.49  10.09  10.79  ''  ''  ' 10.23 
Door  verzeepen  met  alcoholische  kali  werd  hieruit  een  stof  ver- 
kregen, die  uit  aether  in  naalden  krystalliseerde.  Bij  260°  in  het 
bad  gebracht,  was  het  smp.  263—265“.  Ten  opzichte  van  lakmoes 
gedraagt  deze  stol  zich  evenals  het  onverzeepte  product,  terwijl  het 
weer  met  alcoholische  kali  en  phenolphtaleïne  te  titreeren  is.  Uit 
deze  titraties  werd  voor  het  M.G.  gevonden  452  en  461  • ber  voor 
Og,  M.G.  = 470,5 
Gev.  C 78.42  78.61  Ber.  voor  Cg^  Hg,  O,  79.08 
H 11.07  11.05  10.71 
De  kaliumverbinding  van  deze  stof  is  in  alcohol  moeilijk  oplos- 
baar en  krjstalliseert  hieruit  in  naalden. 
Door  behandelen  van  het  verzeepte  zoowel  als  het  onverzeepte 
oxjdatieproduct  werd  eenzelfde  product  verkregen,  dat  een  di-geacetv- 
leerd  lichaam  schijnt  te  zijn.  De  elementairanalyses  gaven  echter 
nogal  uiteenlopende  waarden  ; wat  daarvan  de  oorzaak  was,  heb 
ik  nog  niet  kunnen  vaststellen. 
Gev.  C 75.39  74.71  75.65  74.96  74.47  Ber.  voor  C H O 75  75 
H 10.12  10.16  10.51  10.24  " " ^ qqI 
Door  koken  met  overmaat  alcoholische  kali  en  terugtitreeren  met 
alcoholisch  zwavelzuur  werd  voor  het  M.  G.  gevonden  549,  aanne- 
mende, dat  zich  in  het  molecule  twee  acetylgroepen  bevinden.  Ber. 
C,g  Hg,  Og,  M.  G.  =554.5 
Het  IS  wenschehjk  deze,  voor  de  kennis  van  het  lupeol  zoo  belang- 
rijke, oxydatieproducten  nog  nader  te  onderzoeken,  alvorens  een 
verklaring  te  geven  van  hun  ontstaan. 
Door  natrium  en  kokenden  amjialcohol  werd  lupeol  niet  ge- 
reduceerd, terwijl  lupeon  door  natrium  en  aethylalcohol  weer  tot 
lupeol  werd.  Zoo  lupeon  dus  een  dubbele  binding  heeft  ml  deze 
wel  niet  ten  opzichte  van  de  carbonjigroep  staan. 
Noch  lupeol,  noch  lupeolacetaat  werden  in  kokenden  aceton  door 
kahumpermanganaat  aangetast.  Dit  gedrag  zou  dus  niet  voor  een 
dubbele  binding  in  lupeol  pleiten,  echter  kon  deze  door  middel  van 
de  .lodmmoplosstng  van  Hübl  vrij  zeker  in  lupeol  en  lupeon  aange- 
oond  'TOi'den,  Het  oxjdatieproduct  C.,  H..  O,  bleek  daarentegen 
de  dubbele  binding  met  meer  te  bevatten.  Op  grond  van  de  ver- 
schillende elementairanalyses  en  broombepalingen,  vooral  van 
didroomlupeon,  houd  ik  C„  H„  O voor  de  meest  waarschijnlijke 
fomiile  voor  lupeol.  De  formule  C..  H..  O,  die  Likuirnik  ■)  en 
bACK  ) geven,  is  zeker  niet  goed. 
UtyBclct,  Org.  Chem.  Lab.  d.  Univ, 
b Likiernik  1,  c. 
b Sack  1.  c, 
