( 440  ) 
„Book.  I take  it  that  when  satellite  I.  entered  on  the  disc  of  Jupiter, 
,,it  was  alreadj  partij  eclipsed  by  the  shadow  of  II.,  so  that  it 
,,became  lost  to  view  imraediately,  instead  of  shining,  as  usual,  for 
,,some  time  as  a brillant  disc.  Also  that  the  minute  dark  spot  seen 
,,at  11^49™  was  produced  by  the  portion  of  the  shadow  of  II.,  then 
,,projected  on  1.  Also  that  the  small  size  of  the  following  shadow 
,,spot  at  11’’59'”  was  due  to  a part  only  of  the  shadow  of  II.  being 
,,projected  on  the  disc  of  Jupiter,  other  part  of  this  shadow  having 
,,been  intercepted  by  satellite  I.  3) 
— — — ,,But  coinbining  Mr.  Comas’  observation  with  my  own, 
„there  can  be  no  doubt  but  that  satellite  I.  was  actually  partially 
„eclipsed  by  the  shadow  of  II.  on  the  night  of  August  14,  1891. 
,,So  far  as  I am  aware,  this  is  the  only  indubitable  instance  of  one 
,, satellite  being  eclipsed  by  the  shadow  of  another.” 
,,P.S.  The  above  times  are  Greenwich  mean  times.  The  Nautical 
„Almanac  time  for  the  transit  ingress  of  satellite  I.  is  11^33™.”  4). 
Alvorens  tot  de  berekening  der  tijdstippen  van  dergelijke  heliocen- 
trische conjuncties  over  te  gaan,  hebben  wij  onderzocht  in  hoeverre 
in  het  algemeen  verduisteringen  van  den  een  en  wachter  door  de 
schaduw  van  den  anderen  wachter  mogelijk  zijn.  Dat  zij  kunnen 
plaats  hebben,  bewijzen  ons  de  schaduwen  der  wachters  op  Jupiter 
zelven.  De  vraag  was  echter,  1“.  of  bij  heliocentrische  conjuncties 
der  wachters  de  schaduw  van  den  voorsten  den  achtersten  bereikt  en 
2".  of  er  ook  somstijds  totale  verduisteringen  kunnen  plaats  hebben. 
Om  dit  na  te  gaan,  stelden  wij  ons  voor,  dat  de  loopbanen  alle 
in  één  vlak  liggen,  dat  verlengd  zijnde,  door  het  middelpunt  der 
zon  gaat,  en  dat  eene  lijn,  die  van  de  zon  uitgaat,  in  het  vlak  der 
loopbanen,  Jupiter  voorbijgaat,  op  een  afstand  gelijk  aan  zijn’  straal, 
dus  op  een  afstand  van  het  middelpunt  gelijk  aan  zijne  middellijn. 
(Zie  Plaat  I.)  Deze  lijn  snijdt  de  vier  loopbanen  der  wachters,  ieder 
in  twee  punten,  die  wij,  van  de  zon  afgaande  g,  e,  c,  a>  b,  d,  f 
en  h zullen  noemen.  Duidelijkheidshalve  hebben  wij  de  figuur  hier- 
achter bijgevoegd,  (zie  Plaat  II). 
Stellen  wij  nu  dat  I zich  óf  in  a,  óf  b bevindt,  dan  zullen  in 
beide  gevallen  de  andere  wachters  zich  in  zijn  schaduwkegel  bevinden, 
als  zij  komen : !!„  in  d,  Illy  in  / en  IV„  in  h. 
De  snijpunten  met  de  loopbaan  van  II  zijn  c en  d.  Bevindt  zich 
II, j in  c,  dan  kan  ook  I„  in  a verduisterd  worden,  maar  evenzoo 
ly  in  b,  Illy  in  ƒ en  IVy  in  h. 
Maar  als  Ily  zich  in  d bevindt,  dan  kunnen  alleen  Illy  en  IVy  ver- 
duisterd worden,  en  wel  Illy  in  ƒ en  IVy  in  g. 
De  snijpunten  met  de  loopbaan  van  III  zijn  e en  ƒ.  Bevindt  hij 
