( 508  ) 
Bij  eene  temperatuur  T een  weinig  beneden  zal  dan  steeds 
Vg^vi  zijn.  Immers  de  plooi  (zie  fig.  1)  strekt  zich  dan  nog  slechts 
weinig  op  het  ip-vlak  uit,  het  plooipunt  bevindt  zich  dicht  bij  de 
naar  .r  = 1 gekeerde  top  van  de  connode  en  de  projecties  der  conno- 
dale  raakkoorden  wijken  alle  in  richting  weinig  af  van  de  v-as,  de 
hoek  met  de  v-as,  dp  = are  tg 
Vg  — Xl 
groeit  van  w = 0 langs  de 
Vg  — Vl 
connode, tot  het  plooipunt  gaande  geregeld  aan,  doch  krijgt,  zoolang 
Thi — T klein  is  slechts  eene  geringe  waarde.  Eerst  wanneer  men  met 
T een  bepaald  bedrag  beneden  T^x  gaat  zal  de  plooi  zich  genoeg  op 
Jt 
het  ip-vlak  uitbreiden  om  te  kunnen  toelaten,  dat  Va  — vi  Qrv  6 = — 
2 
wordt. 
Heeft  men  bij  eene  geschikte  temperatuur  T stoffen  als  in  den 
aanvang  genoemd,  zooals  helium  en  waterstof  bij  het  kookpunt  van 
waterstof,  zoo  zal  men  in  de  xv  projectie  van  de  gas-vloeistof-plooi  op 
het  ip-vlak  voor  T de  projectie  eener  connodale  raakkoorde  vinden, 
die  het  bedoelde  evenwicht  voorstelt;  men  zal  om  deze  te  bereiken  van 
.z’  0 langs  de  connode  tot  een  zekere  waarde  van  den  coëxistentie- 
druk  y moeten  opklimmen  vóór  6,  die  voor  a’ = 0 zelf  nul  is,  — kan 
worden.  Een  coëxistentiedruk  p=pi),  waaronder  bij  de  temperatuur 
T,  Vg  = VI  wordt,  noemen  wij  een  barotropischen  druk  voor  die  tem- 
peratuur, de  bijbehoorende  gehalten  van  vloeistof  en  gasphase  het 
harotropisch  gehalte  der  vloeistof  en  der  gasphase  hij  dien  druk  en  die 
temperatuur.  Wanneer  toch  Vg — vi  met  aangroeienden  coexistentiedruk 
p bij  p = Pb  door  nul  gaat,  dan  vindt  men  in  even  wichten  bij  eoexis- 
tentie-drukkingen  boven  en  beneden  de  waarde  pi  de  phasen  onder 
den  invloed  der  zwaartekracht  van  plaats  verwisseld. 
Om  nu  na  te  gaan,  hoe  een  harotropische  raakkoorde  zich  bij  het 
dalen  van  T het  eerst  op  de  plooi  vertoont,  merken  wij  op  dat  bij 
(W 
het  uitbreiden  der  plooi  van  Tk^  uit  aanvankelijk  over  de  geheele 
CL  tC 
vloeistoftak  van  de  connode  positief  blijft,  zoodat  de  grootste  waarde 
van  6 aanvankelijk  bij  het  plooipunt,  waar  wij  hare  waarde  met 
dpi  zullen  aangeven,  gezocht  moet  worden. 
Wanneer  echter  de  plooi  zich  over  het  if^vlak  bij  het  dalen  van 
T uitbreidt,  behoeft  dit  niet  meer  het  geval  te  blijven  en  kan  men 
— afwisselend  positief  en  negatief  vinden.  Men  ziet  dit  onmiddellijk  in, 
dp 
wanneer  men  er  op  let,  dat  dit  steeds  het  geval  moet  zijn  geworden, 
wannee”  de  plooi  over  het  geheele  if>vlak  heenreikt. 
