( 524  ) 
§ 5.  De  waterstof. 
De  vulling  geschiedde  voor  de  Serie  III  met  alle  verbeteringen  in 
Med.  94®  §2  beschreven.  Voor  de  eerste  serie  werd  nog  niet  van 
de  zuivering  door  middel  van  afkoeling  door  vloeibare  lucht  gebruik  ge- 
maakt, in  de  tweede  serie  wel,  maar  zonder  toepassing  van  lioogen  druk. 
§ 6.  De  temperaturen. 
De  temperaturen  t^  en  t^,  respectievelijk  van  de  verdeelde  steel 
en  staalcapillair  (zie  Med.  N”.  69  PI.  II),  werden  bepaald  op  de- 
zelfde wijze  als  in  Med.  N“.  78  § 13.  In  serie  I werden  3 thermo- 
meters langs  de  staalcapillair  geplaatst  en  één  bij  het  buiten  den 
eryostaat  blijvend  deel  van  de  glascapillair  f^.  Daar  het  bleek  dat 
de  af  koelende  werking  van  den  cryostaat  zelfs  in  de  naaste  omgeving 
zeer  gering  was,  werden  bij  de  volgende  twee  serieën  slechts  3 
thermometers  gebruikt,  2 aan  de  uiteinden  en  1 in  het  midden  van 
de  staalcapillair.  De  invloed  van  een  fout  van  1°  C.  in  de  temperatuur 
van  de  capillair  (verg.  Med.  N".  78  § 1 3)  is  slechts — - — bij — 100°  en 
1 
10000  — 200°.  Voor  de  temperatuur  van  de  glascapillair  werd 
hier  aangenomen  die,  welke  door  den  thermometer  aan  het  eind 
van  de  staalcapillair  wordt  aangewezen.  Deze  vereenvoudiging  is  des  te 
meer  geoorloofd  naarmate  de  temperatuur  in  den  cryostaat  lager  is 
en  derhalve  de  volumina  er  buiten  betrekkelijk  minder  gas  bevatten. 
De  temperatuur  van  de  glascapillair  in  den  cryostaat  is  bepaald 
op  dezelfde  wijze,  als  waarop  dit  geschiedde  bij  de  in  Med.  Nk  95® 
vermelde  onderzoekingen  met  den  waterstofthermometer.  Daar  de 
inrichting  van  den  cryostaat  in  beide  gevallen  dezelfde  was  en  de 
er  in  geplaatste  meetinstrumenten  van  weinig  verschillenden  vorm, 
kon  zonder  bezwaar  bij  de  temperatuurbepaling  van  de  capillair 
van  de  vroeger  gevonden  gegevens  worden  uitgegaan  (zie  Med. 
95®  § 4).  Deze  methode  geeft  voldoende  nauwkeurigheid,  daar 
men  op  overeenkomstige  wijze  als  in  genoemde  Mededeeling  rede- 
neerende,  tot  het  resultaat  komt,  dat  50°  fout  in  de  temperatuur  van 
het  gedeelte  van  de  steel  dat  in  aanmerking  komt,  nog  een  te  verwaar- 
1 
loozen  fout  in  de  einduitkomst  geeft,  n.1.  minder  dan  . 
5000 
De  temperatuur  t^  van  het  piëzometerreservoir  werd  bepaald  door 
middel  van  den  weerstandsthermometer,  die  (zie  Med.  95®)  vooraf 
met  den  waterstofthermometer  is  vergeleken. 
Zij  verschillen  weinig  van  die  waarbij  de  calibratie  van  den  weer- 
