( 541  ) 
1 da 
a dx  2 
1 dh 
b dx 
welke  waarde  Vs  = V7  wordt  als  men  de  onafhankelijkheid  van  b 
van  het  volume  laat  vallen. 
In  dat  geval  doorsnijdt  de  lijn  ^ =0  de  lijn 
0 nog  in 
twee  punten.  Het  eene  punt  is  het  bovengenoemde,  het  tweede  ligt 
öij  kleinere  x en  grootere  v.  Dus  dichter  bij  den  component  met 
de  kleinste  waarde  van  b. 
Verhoogt  men  de  temperatuur  dan  komen  de  twee  snijpunten 
dezer  krommen  dichter  bij  elkander,  en  als  tweede  vraagstuk  zou 
men  kunnen  stellen:  te  onderzoeken  de  omstandigheden,  waarbij  de 
twee  snijpunten  dezer  krommen  samenvallen.  De  3 vergelijkingen 
waaruit  men  deze  omstandigheid  bepaalt  zijn  dan : = 0,  yy=;0 
en  een  derde  welke  uitdrukt  dat  deze  krommen  aan  elkander  raken,  nl. : 
of 
dx 
dx^  dv  dv^ 
d^p  d^p 
dx^  dv^ 
Boven  de  temperatuur,  waarbij  deze  omstandigheden  vervuld  zijn. 
d’ip 
snijden  ^ — = 0 en 
dv^ 
= 0 elkander  niet  meer,  en  is  de  complicatie 
in  den  loop  der  isobaren,  n.1.  dat  er  eene  is,  welke  zich  zelve  door- 
snijdt, verdwenen. 
Het  derde  vraagstuk  staat  wel  eenigszins  afzonderlijk  maar  zou 
ik  toch  hierbij  willen  voegen,  nl.  dat  waarop  de  lijn  - — = 0 een 
dr^ 
dubbelpunt  bezit  en  dus  tegelijker  tijd  — = 0 en  — = 0. 
Ou®  0,UOu* 
Be- 
staat er  minimum  J^,  voor  onsplitsbaar  gedachte  mengsels,  dan  is  zulk 
een  punt  een  werkelijk  dubbelpunt.  Mocht  er  maximum  Tk  zijn,  dan 
is  het  een  geïsoleerd  punt.  Men  vindt  dan  weder  v = Vk,  T = en 
de  waarde  van  x is  die  voor  welke  Tk  minimum  of  maximum  waarde 
heeft.  Noemen  wij  de  drie  verkregen  waarden  van  x voor  die  3 
vraagstukken  x^  , x^  en  x^  , dan  is 
