( 550  ) 
Het  kristal lografiscli  onderzoek,  dat  Dr.  Jaeger  welwillend  aan  deze 
zuren  en  hunne  mengsels  heeft  intgevoerd,  komt  geheel  tot  hetzelfde 
resultaat.  Dr.  Jaeger  deelt  daaromtrent  het  volgende  mede  : 
„Het  ^-Tkiopheenzuur  kristalliseert  van  de  beide  isomere  verbin- 
dingen het  gemakkelijkst  in  scherp  begrensde  kristalplaatjes. 
Zoowel  gesmolten  en  daarna  gestold,  als  uit  oplossingen  kristal- 
liseerend,  vertoont  de  verbinding  het  mikroskopisch  aanzien  der 
onderstaande  üguur.  De  kristallen  zijn  monoklien-prismatisch,  en 
Avel  kombinatie’s  der  vormen:  j 001  j,  sterk  vóórheerschend,  j 110  | 
en  1 100  I ; de  hellingshoek  wijkt  aanzienlijk  van  90°  af,  zoodat 
de  kleinere  individuen  veelal  rhomboëdervorm  vertoonen  door  gelijk- 
matige ontwikkeling  van  {110}  en  | 001  }.  Vaak  zijn  de  plaatjes 
zóó  dun,  dat  alleen  een  parallelogrammatische  omtrek  is  waar  te 
nemen,  met  zeer  geringe  afstomping  van  den  scherpen  hoek,  die 
op  42°  a 43°  werd  bepaald,  door  1 100  }. 
Daarnevens  komen  ook  rechthoekige  plaatjes  voor,  welke,  zooals 
’t  onderzoek  leert,  ontstaan  door  uitgroeiïng  van  { 100 },  dus  door 
verlenging  volgens  de  ó-as.  Ofschoon  oogenschijnlijk  een  tweeden 
vorm  voorstellend,  zijn  zij  echter  geheel  en  al  identiek  met  de 
parallelogrammatische  fase. 
Het  optisch  assenvlak  is  parallel  1 010 },  en  wel  vallende  langs 
de  langste  diagonaal  der  parallelogrammen,  of  loodrecht  op  de 
lengte-fichting  der  meer  naaldvormige  individuen.  In  konvergent 
licht  aan  den  rand  van  ’t  gezichtsveld  ééne  hyperbool  met  ringen 
