( 552  ) 
Wegens  de  verdamping  der  beide  stoffen,  is  men  verplicht,  onder 
’t  kristallisatie-mikroskoop  steeds  met  een  dekglaasje  te  werken. 
Ik  heb,  bij  menging  der  twee  isomeeren,  het  volgende  kunnen 
waarnemen,  bij  opsmelting  en  stolling  der  mengsels. 
a.  Mengsel  met  61,6  “/o  /?-zuur,  levert  uitsluitend  mengier istallen, 
en  wel  van  den  /?-vorm ; uiterst  loeinig  der  «-kristallen  is  niet 
onwaarschijnlijk. 
h.  Mengsel  met  42  V#  fl-zuur,  levert  voornamelijk  mengkristallen 
van  den  «-vorm ; aan  den  rand  der  smeltmassa  daarnevens  echter, 
zeer  kleine,  weinig  gekleurde  parallelogrammetjes  van  den  |l-vorm. 
Negatieve  mengkristallen  in  den  «-vorm  (zie  onder  d),  werden  hier 
niet  waargenomen ; slechts  positieve,  met  q <^v. 
c.  Mengsel  met  35,57o  fl-zuur,  gedraagt  zich  bij  stolling  als  onder  b. 
d.  Mengsel  met  22,5  “/o  /^-zuur,  levert  alleen  mengkristallen  van 
den  «-vorm,  en  wel  positief-,  naast  negatief-dubbelbrekenden,  echter 
met  Q C^v,  evenals  ’t  «-zuur  zelve. 
e.  Mengsel  met  86  7o  «-zuur,  levert  alleen  mengkristallen  van 
’t  «-type,  met  sterke  dispersie  (>  v,  en  positieve  dubbelbreking.” 
Dr.  Jaeger  besluit  uit  een  en  ander : 
,,Er  bestaat  hier  eene  isodimorfe  mengingsreeks  met  hiaat.  Deze 
strekt  zich  uit  van  een  gehalte  aan  ’t  ^-zuur,  dat  j>  22,5  7o.  tot 
mengsels  met  61  a 62  7o  der  /l-verbinding.  De  mengkristallen  van 
’t  «-type  woj-den  door  toevoeging  der  negatieve  ^-verbinding,  steeds 
minder  sterk  optisch  positief,  en  in  de  onmiddellijke  nabijheid  van 
den  hiaat  zelfs  negatief;  zij  behouden  echter  de,  voor  de  zuivere  «- 
verbinding  zoo  karakteristieke,  sterke  dispersie,  met  Q <Civ. 
Daarentegen  hebben  de  mengkristallen  van  ’t  ^-type,  bij  alle  kon- 
centratie’s,  van  62  7o — 100  7o  negatieve  dubbelbreking,  en  eene  uiterst 
zwakke,  geneigde  dispersie.” 
V.  Meyer  vermeldt  in  zijne  verhandeling,  dat  hij  behalve  het 
bovengenoemde  a-zuur,  nog  verschillende  andere  mengsels  van  « en  ^- 
thiopheenzuur,  door  oxydatie  van  mengsels  der  beide  thiotelenen  ver- 
kregen, in  handen  heeft  gehad,  en  dat  deze  bij  gefractioneerde 
krystallisatie  geene  aanduiding  van  eene  scheiding  in  hunne  com- 
ponenten gaven. 
Deze  waarneming  kan  de  Heer  Voerman  echter  niet  bevestigen. 
Kristalliseerde  hij  nl.  een  mengsel  van  85.87o  «-zuur  en  14.77o 
i3-zuur,  dat  een  stolpunt  had  van  120°. 3,  uit  heet  Avater  om,  dan 
was  het  stolpunt  op  121"^. 6 gekomen,  hetgeen  met  een  mengsel  van 
89"/o  «-  en  117o  i^-zuur  overeenkomt.  Daar  V.  Meyer  echter  geene 
