( 559  ) 
zonder  dat  haar  zin  daardoor  gewijzigd  wordt.  De  formule  luidt  in 
dit  eenvoudig  geval : 
(fi  — hC. 
Bij  v^agus  prikkeling  komt  een  zeer  uitgesproken  wijziging  van  de 
tijden  van  gelijken  omzet  tot  stand.  De  reactiesnelheid  van  het 
hypothetische  chemische  proces^  dat  aan  de  automatie  ten  grondslag 
ligt,  zal  derhalve  een  zeer  aanzienlijke  verandering  ondergaan.  Zulk 
eene  verandering  kan  niet  plaats  hebben,  tenzij  öf  k öf  (7 zijn  gewijzigd. 
In  de  literatuur  zijn  beide  voorstellingen  gehuldigd,  doch  alleen 
de  voorstelling,  dat  k wordt  verandert,  geeft  tot  heldere,  doorzichtige 
uiteenzetting  zonder  verdere  hulp-hypothesen  aanleiding.  Ook  is  zij 
het  gemakkelijkst  in  overeenstemming  te  brengen  met  een  recente 
verhandeling  van  Martin  7 volgens  welke  de  vagus-inhibitie  op  de 
inwerking  van  /Oionen  berust  en  door  temperatuursverhooging  wordt 
tegengegaan.  De  beteekenis  der  Alkali-  en  Aardalkali-ionen  voor  de 
hartspier  is  ook  na  de  talrijke  onderzoekingen  van  J.  Loeb  en  zijne 
volgers  en  kritici  wel  is  waar  nog  geenszins  opgehelderd,  — zij 
worden  door  den  een  als  oorzaak  van  den  voortd urenden  prikkelings- 
toestand  der  hartspier,  als  prikkel  voor  de  automatie  0;  door  den 
ander  als  toestands  voor  waarde  noodzakelijk  tot  het  in  oplossing  blijven 
der  werkzame  bestanddeelen’)  beschouwd,  — in  eenvoudige  chemische 
binding  met  de  hartsubstantie,  waardoor  deze  onbruikbaar  zou  worden, 
treden  zij  stellig  niet.  Ware  dit  laatste  het  geval,  dan  zou  de  levens- 
rekkende  invloed  der  RmoER’sche  oplossing  en  het  merkwaardig 
antagonisme  van  Na  en  K eenerzijds  en  Ca  anderzijds  ten  eenen- 
male  onverklaarbaar  zijn. 
Het  op  den  voorgrond  brengen  der  hypothese,  dat  de  Amgus  de 
konstante  der  reactiesnelheid  wijzigt,  heeft  ons  aanleiding  gegeven  tot  de 
toepassing  van  de  formule  der  katalytische  versnelling  eener  chemische 
reactie.  De  katalytische  versnelling  is  hier  negatief.  Men  vindt  de 
formule  bij  G.  Bredig  nader  ontwikkeld.  Zij  luidt ; 
Op  onze  experimenten  aangev/end,  den  normalen  perioded uur  door 
(^2  — t\)>  <^6n  gewijzigden  periodenduur  gedurende  de  hoofdvertraging 
door  t\  — aanduidend,  bracht  zij  eene  betrekking  aan  het  licht, 
die  standvastig  voorhanden  blijkt  tusschen  de  sterkte  van  den  vagus- 
b Martin.  Amer.  .Journal  of  Physiol.  Vol.  XI,  p.  370,  1904  (Martin  zelf  schijnt 
intusschen  eene  verbinding  van  A-ionen  aan  G aan  te  nemen). 
b Wenckebach.  Die  Arythmie  etc,  eine  physiol. -klinische  Studie.  Leipzig.  1904. 
H.  J.  Hamburger.  Osmotischer  Druck  u.  lonenlehre  Bd.  III,  p.  127. 
