( 797  ) 
vorming  waarnemen,  komen  neer  op  kernvermeerdering  langs  amito- 
tischen  weg,  zooals  ook  daar  Poljakofjf  beschreven  werd  en  daarna 
gradueele  vorming  uit  dezen  kerninhoud  van  kernlooze  bloedschijfjes. 
Bij  de  twee  tot  nu  toe  behandelde  wijzen  van  bloedvorming  in 
de  Galeopithecus-placenta  voegt  zich  nu  nog  een  derde,  die  echter 
niet  als  de  beide  voorgaande  op  rekening  van  de  moeder,  maar  die 
nu  op  rekening  van  het  embryonale  trophoblast  komt.  Van  dit 
trophoblast  hebben  wij  reeds  hierboven  beschreven  hoe  het  ' de 
holten,  waarin  de  nieuwgevormde  bloedlichaampjes  worden  uitgestort, 
naar  beneden  afsluit  en  dermate  met  de  moederlijke  trophospongia 
versmelt  dat  het  voor  vele  cellen  die  hier  eng  aaneensluiten  onmo- 
gelijk is  om  uit  te  maken  of  zij  van  de  moeder  dan  wel  van  de 
kiemblaas  afkomstig  zijn. 
Toch  is  het,  waar  het  den  wand  der  holten  geldt,  die  naar  de  zijde 
van  het  uterus-lichaam  gekeerd  is,  aan  geen  twijfel  onderhevig  of 
wij  hebben  hier  uisluitend  met  trophoblastweefsel  te  doen.  Omtrent 
de  actieve  woekering  van  dit  trophoblastweefsel  kan  geen  twijfel 
bestaan  : ook  niet  omtrent  de  vraag  of  de  van  dit  trophoblast  in  de 
holten  veelvuldig  uitpuilende  gedeelten  aan  de  haematopoiese  deelnemen. 
Het  is  nl.  zoodra  men  deze  gedeelten  met  sterke  vergrooting  onder- 
zoekt volkomen  duidelijk  dat  hier  de  kernen  van  trophoblastcellen- 
soortgelijke  wijzigingen  ondergaan  als  hierboven  beschreven  werden 
en  dat  het  eindproduct  van  deze  modificaties  wederom  roode  kern- 
looze bloedlichaampjes  zijn,  die  zich  bij  de  reeds  aanwezige,  van  de 
moeder  afkomstige  voegen  en  die,  evenals  ik  dit  voor  tien  jaren  bij 
Tarsius  en  Tupaja  waarnam,  in  de  moederlijlce  circulatie  worden 
vrijgelaten  en  medegevoerd. 
Over  de  theoretische  beteekenis  van  het  feit  dat  de  kiemblaas 
actief  medewerkt  om  het  aantal  transport-eenheden  voor  zuurstof 
die  in  het  moederlijk  bloed  aanwezig  zijn  zeer  belangrijk  te  ver- 
meerderen wil  ik  hier  niet  verder  uitweiden. 
En  voor  de  histologische  details  van  de  vorming  der  bloedplaatjes, 
resp.  kernlooze  bloedlichaampjes  uit  een  aanvankelijk  normale  celkern 
verwijs  ik  naar  de  gekleurde  tiguren  op  pl.  I en  II  v^an  Poijakoff’s 
opstel  in  jaargang  1901  van  ’t  Arck.  /.  Anat.  u.  Phys.  [Anat. 
Ahth.).  Met  zijn  beelden  kan  ik  al  hetgeen  ik  bij  Galeopithecus 
heb  waargenomen  identificeeren.  Terwijl  in  zeer  enkele  gevallen 
de  mogelijkheid  niet  geheel  uitgesloten  schijnt  dat  het  bloed- 
lichaampje aan  eene  omzetting  van  de  kern  in  haar  geheel  zijn  ontstaan 
dankt,  is  in  verreweg  de  meeste  gevallen  een  duidelijk  amitotisch 
uiteenvallen  waarneembaar  in  stukken  waarvan  het  aantal  wisse- 
lend is,  maar  meestal  tusschen  drie  en  vijf  ligt.  Naarmate  de 
54 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XV.  A^.  1906/7. 
