( 803  ) 
plaats  is  gegeven  dan  aan  eene  nauwkeurige  beschrijving  en  aaii 
eene  zorgvuldige  kritiek.  Bij  het  graven  der  fortificatiën  om  Antwer- 
pen kwamen  op  geheel  verschillende  plaatsen  en  tijden  fossiele  resten 
van  Pinnepedia  voor  den  dag,  die  van  Beneden  nu  op  de  volgende 
manier  bewerkte: 
,,Voici,  comment  nous  avons  procédé:  Après  avoir  réunie  tous  les 
os  de  phoque,  ....  nons  avons  réuni  tous  les  os  de  même  nature 
c’est  a dire,  les  humérus,  les  fémnrs  etc Après  cette  première 
opération  nous  avons  reparti  les  os  longs  après  leur  taille,  avant 
devant  nous  les  mêmes  os  des  espèces  vivantes.  Si  Ton  considère, 
qne  la  plupart  des  pièces  se  répète  plusieures  fois,  il  n’est  pas 
difticile,  ....  d’établir  parmi  eux  des  groupes  génériques  et  spécitiques. 
Quand  cette  opération  est  faite  pour  les  os  coinrne  les  Immérus  et 
les  fémurs,  ....  on  leur  rapporte  les  autres  os,  en  se  guidant  d’abord 
d’aprés  leur  dimension Nous  avons  alors  étalé  les  humérus,  les 
fémurs,  les  vertèbres  etc.  des  diverses  espéces  européennes  et  nous 
nous  sommes  assuré,  de  quelles  espéces  vivantes  nos  phoques  fossiles 
se  rapprochent  Ie  plus.  En  répétant  la  même  opération  pour  les 
autres  os,  nous  sommes  arrivé  ainsi  a composer  nos  espèces  et  a en 
établir  un  certain  nombre  avec  une  certitude.  entière.” 
Wanneer  dus  van  Beneden  door  éen  beenstuk  een  nieuwe  soort 
had  opgesteld,  bracht  hij  er  verder  nog  bij,  wat  in  de  grootte  het 
best  erbij  paste,  eene  methode,  waarvoor  theoretisch  wel  iets  te  zeg- 
gen valt,  maar  die  bij  het  zeer  onvolledige  Antwerpsche  materiaal 
op  zooveel  practische  bezwaren  stuit,  dat  men  de  determinaties  van 
VAN  Beneden  a priori  wel  min  of  meer  wantrouwend  moet  opnemen. 
In  elk  geval  mag  alleen  het  eerste  beenstuk,  waarop  een  soort  ge- 
grond werd,  als  definitief  gedetermineerd  worden  aangezien;  alle 
andere  er  toe  gebrachte  beenderen  moeten  kritisch  herzien  worden. 
V.  Beneden  beschrijft  drie  species  van  Trichechiden,  die  hij  ook 
tot  drie  genera  brengt.  Van  deze  wordt  Trichechus  rosmarus  voor 
diluviaal  gehouden ; de  beide  andere  Trichecodon  Koninckii  en 
Alachtherium  Cretsii  zijn  tertiair. 
Van  den  gewonen  Walrus  worden  alleen  een  scaphoid  en  een 
onvolledige  wervel  beschreven:  „qui  ont  été  quelque  temps  confon- 
dues  ....  avec  les  animaux  quaternaires  terrestres.  On  les  avait  placé 
a cóté  de  Rhinocéros”! 
Het  genus  Trichecodon  werd  gebaseerd  op  een  klein  fragment  van 
een  slagtand,  dat  nu  zelfs  verloren  is  en  waarvan  zich  te  Brussel 
alleen  nog  een  afgietsel  bevindt.  Dit  sterk  afgerolde  fragment  is 
echter  door  geen  enkel  kenmerk  getypeerd  en  daardoor  zal  het  nooit 
uilgemaakt  kunnen  worden,  of  later  gevonden  resten  werkelijk  erbij 
