( 807  ) 
Welke  redenen  had  nu  v.  Beneden  om  het  schedelfragment  toê 
te  voegen  aan  de  mandibnla,  waarop  Alachtherium  gebaseerd  is  ? 
Helaas,  hij  geeft  ze  nergens  op  : 
,,On  ne  possédait  d’abord  de  ce  curieux  Amphitérien  d’autre  os 
que  Ie  maxillaire  ....  Nous  rapportons  a ce  mêrae  aniraal  . . . ., 
Ie  crane  qne  nous  réprésentons  . . . .,  les  vertèbres  cervicales  etc. 
etc La  forme  du  maxillaire  inférieure  indique  une  confor- 
mation  toute  particuliere  de  tous  les  os  en  face  . . . 
De  vraag  is  nu,  of  integendeel  niet  kan  aangetoond  worden,  dat 
schedelfragment  en  mandibula  niet  bij  elkaar  behooren.  Dit  schijnt 
inderdaad  het  geval  te  zijn  : 
De  onderkaak  wijkt  sterk  van  die  van  Trichechus  af  en  wijst 
inderdaad  op  eene  y,conformation  toute  particuliere  de  tous  les  os 
en  face”.  Waar  echter  de  achterschedel  van  Alachtherium  zoo  geheel 
binnen  het  Trichechus-type  valt,  gaat  het  niet  aan,  om  voor  het 
ontbrekende  gedeelte  eenen  geheel  afwijkenden  vorm  aan  te  nemen, 
alleen  om  den  schedel  bij  de  onderkaak  te  kunnen  onderbrengen. 
De  achterschedel  heeft  veel  massievere  en  grovere  beenderen  dan 
Trichechus,  de  mandibula  daarentegen  is  wel  grooter  dan  die  van  den 
Walrus,  maar  veel  slanker  en  fijner  gebouwd  : ook  in  hunne  struc- 
tuur hebben  dus  schedel  en  onderkaak  een  tegengesteld  karakter. 
Ook  is  de  onderkaak  te  groot  voor  het  schedelfragment.  Het  cranium 
toch  behoort  aan  een  oud  dier  toe  en  de  onderkaak  mag  dus  zeker 
niet  veel  te  groot  voor  den  schedel  zijn.  Deelen  we  nu  twee  afme- 
tingen bij  den  Walrus  en  Alachtherium  op  elkaar : 
Walrus  Alachtherium  Alachtherinm  : Walrus 
afstand  fossae  glenoïdeae  13.5  14.5  107 
lengte  mandibula  24.7  35.7  144 
We  krijgen  dus  hier  weer  zulke  abnormaal  groote  verschillen  van 
twee  afmetingen  tusschen  den  Walrus  en  Alachtherium,  dat  de 
overigens  aanmerkelijke  analogie  der  schedels  niet  toelaat,  om  de 
Mandibula  met  den  schedel  aan  één  species  toe  te  schrijven.  Het 
voornaamste  argument  is  echter  te  vinden  in  den  vorm  A'an  craniura 
en  mandibula. 
Zooals  we  zagen,  heeft  Alachtherium  eene  veel  onvrijer  gelegen 
fossa  glenoïdea  dan  Trichechus.  Bij  den  laatsten  heeft  de  mandibula 
eenen  korten,  verticalen  processus  coronoïdeus,  die  dan  ook  gemak- 
kelijk plaats  vindt  vóór  het  squamosum.  De  onderkaak  van  Alacti- 
therium  echter  vertoont  eenen  langen,  naar  achteren  en  iets  naar 
binnen  gerichten  processus  coronoïdeus,  die,  bij  de  onvrije  ligging 
der  gewrichtskom  van  het  schedelfragment,  in  onvermijdelijk  conflict 
