( 831  ) 
en  ontmoet  daarna  de  kromme 
dp 
dx 
= 0 in  v^ertikale  richting,  om 
na  nog  tweemaal  horizontaal  gericht  te  zijn  geweest,  haar  weg  naar 
beneden  te  vervolgen. 
Zij  moet  dan  weder  asjnnptotisch  naderen  tot  die  waarde  van  x, 
, r dp 
waarin  zij  kort  na  het  begin  van  haar  loop  de  lijn  \ — dv  — 0 
sneed.  Deze  lijn  is  ook  in  fig.  6 geteekend.  Het  is  duidelijk,  dat 
deze  de  kromme  — 0 niet  snijden  mag.  In  tig.  6 is  zij  dan  ook 
Cïtv 
geheel  beperkt  gebleven  tot  kleinere  volumes  dan  die  der  kromme 
d^xj: 
^ = b.  Het  aannemen  toch  van  snijding  brengt  mede,  dat  een  q- 
C 
lijn  de  meetkundige  plaats  | — dv  — 0 meermalen  zon  kunnen  ont- 
J (lx 
X 
moeten.  Daar  in  een  zoodanig  ontmoetingspunt  q = MRTl — ^ — is, 
volgt  daaruit,  dat  bij  gegeven  q slechts  één  enkele  waarde  van  x 
behooren  kan.  Het  verdient  opmerking,  dat  wij  aldus  zonder  eenige 
berekening  de  stelling  kunnen  uitspreken  ; ,,De  krommen  = 0 
dx'^ 
C 
en  \ — dv  = 0 kunnen  elkander  nimmer  snijden.”  Volgens  de  toe- 
kJ 
standsvergelijking  zou  dat  dus  luiden:  ,,De  vergelijkingen 
da 
MRT 
1 
+ 
Pdhy 
\Jx) 
' X (1 — x)  (v — b) 
d’‘a 
dx^ 
= — en 
dh 
MRT  — 
dx  dx 
kunnen  geen  oplossing  gemeen  hebben.  En  als  men  dan  ook  uit  de 
tweede  vergelijking  v uitdrukt  in  x en  T en  deze  waarde  substitueert 
in  de  eerste,  verkrijgt  men  de  volgende  tweede  machtsvergelijking 
in  MRT: 
d'^a  I 
1 1 fdb\  1 db  ^ 
[MRTf  \ 
I a?  (1  — x)  b^ 
dx  J 
b dx  da 
dx 
— 2 {MRT) 
1 1 dbda 
1 
1 
d^a  1 
( dx  dx 
6 
2 
dx^  1 
, 1 fda\ 
+f(s'  =“• 
Een  waarde  van  MRT,  welke  noodwendig  positief  moet  zijn,  om 
56* 
